ไอสีดำ!
บนตัวเด็กคนนี้มีไอสีดำเต็มไปหมด
หรือก็คือพลังมาร!
เธอเผลอคิดจะตามไป แต่กลับพบว่าคนที่ถูกส่งตัวมาด่วนไม่ได้มีแค่คนเดียว ด้านหลังยังมี...
รถเข็นหลายคันเข็นเด็กเล็กเด็กโตตามกันมา
บางคนก็ถูกอุ้มมา...
“หลบหน่อย! คุณหมอ รีบช่วยเด็กด้วย...”
เสียงดังกล่าวดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่หน้าประตู
“ทำไมมีเด็กเยอะขนาดนี้?”
“เด็กอนุบาลนี่นา ดูชุดนักเรียนของพวกเขาสิ!”
“เด็กตั้งเยอะถูกส่งมาโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิต หรือว่าอาหารเป็นพิษ? ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งเกิดเรื่องแบบนี้ไปครั้งหนึ่ง แถมยังเป็นข่าวด้วย ตอนนั้นเหมือนจะมีเด็กตายไปหลายคน เรื่องใหญ่โตมาก...”
เจียงหว่านมองเด็ก ๆ ที่ร่างกายถูกพลังมารกัดกร่อนทีละคน พลางฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบด้าน คิ้วของเธอขมวดแน่น
เท้าก้าวตามไปโดยไม่รู้ตัว
เป็นอย่างที่คิด
หลังเจ้าหน้าที่ฉุกเฉินพุ่งเข้าไปในศูนย์ฉุกเฉิน บุคลากรทางการแพทย์ก็ร้องบอกว่าอาหารเป็นพิษ
ศูนย์ฉุกเฉินพลันชุลมุนขึ้นมา
แต่เด็กมีมากเกินไป
เพราะยังมีคนถูกทยอยส่งตามมาไม่ขาดสาย
รวมแล้วมีเด็กถึงสี่สิบห้าสิบคน
ทั้งหมอและพยาบาลมีไม่พอ จึงทำได้เพียงเรียกคนจากแผนกอื่นมาช่วย ภายในห้องจึงวุ่นวายไปหมด
ครูพยายามปลอบเด็ก ๆ ที่กำลังหวาดกลัว
ส่วนผู้ปกครองที่รีบมาถึงก็ร้องไห้ด้วยความโกรธ
ทุกอย่างโกลาหลราวกับหม้อโจ๊กเดือด
เจียงหว่านยืนมองภาพวุ่นวายตรงมุมห้อง คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เธอพบว่าแม้เด็ก ๆ จะผ่านการทำให้อาเจียนและล้างท้องแล้ว พลังมารในร่างกายก็ยังไม่สลายไป