เดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลซู
เจียงหว่านยืนอยู่หน้าประตู เงยหน้ามองท้องฟ้า
ภายนอกท้องฟ้ายังคงสดใสไร้เมฆ ทว่าเหนือคฤหาสน์ตระกูลซูกลับมีเมฆดำปกคลุม โชคชะตาก็เริ่มรั่วไหลออกไปทีละน้อย...
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!”
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดไม่ตกว่าเหตุใดตระกูลเจียงที่มีแต่คนจิตใจดี ถึงได้ถูกโชคร้ายปกคลุม ทั้งยังถูกสูบโชคชะตาจนแทบขาดสะบั้น เธอไม่เข้าใจว่าพวกเขาไปล่วงเกินใครเข้า
ไม่คิดเลยว่า...
ตระกูลซูจะใช้วิธีสับเปลี่ยนของปลอมกับของจริงเพื่อขโมยโชคชะตาไป!
ก่อนหน้านี้เจียงหว่านไม่ทันสังเกตเห็นเรื่องนี้ เพราะเธอเป็นสายสัมพันธ์สำคัญที่เชื่อมโยงทุกอย่างไว้ ตราบใดที่เธอยังเกี่ยวข้องกับตระกูลซูแม้เพียงนิดเดียว เธอก็เป็นทั้งแหล่งโชคชะตาและจุดศูนย์กลางค่ายกลของตระกูลซู คอยอำพรางความลับจากฟ้าให้พวกเขา
แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ตัว!!
มิน่าล่ะ เธอวางค่ายกลพลิกชะตาไว้ที่ตระกูลเจียงตั้งครึ่งเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าโชคชะตาของตระกูลเจียงจะเปลี่ยนไป!
เจียงหว่านเหลียวกลับไปมองคฤหาสน์ตระกูลซู มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ช่างใจดำอำมหิตจริง ๆ แต่ทำกรรมอะไรไว้ ก็ต้องรับผลกรรมนั้น!”
เจียงหว่านไม่ได้ตั้งใจทำอะไรเป็นพิเศษ
เพราะทันทีที่ค่ายกลขโมยโชคชะตาถูกทำลาย ตระกูลซูก็จะเริ่มได้รับผลกรรมที่พวกเขาก่อไว้...
……
โรงพยาบาลอันดับหนึ่งของเมืองไห่
หลังจากเจียงหว่านเผาหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ฉบับนั้น บรรพบุรุษและหลานทั้งสามคนของตระกูลเจียงต่างก็รู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด