“หา?”
คุณปู่เจียงนึกว่าตัวเองหูฝาดไป
เจียงอี้มองไปทางถังขยะ น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย “บนบัตรขูดใบนั้นขึ้นว่าถูกรางวัล 100,000 หยวน”
“หะ... 100,000 หยวน?”
คุณปู่เจียงหันไปมองถังขยะโดยไม่รู้ตัว แต่เห็นพ่อเจียงหยิบบัตรขูดใบนั้นขึ้นมาจากถังก่อนแล้ว
พอมองดู ดวงตาของพ่อเจียงก็เบิกกว้าง
“พ่อ มะ...มันถูกรางวัล 100,000 หยวนจริง ๆ เรา... เราถูกรางวัลใหญ่แล้วเหรอ?” พ่อเจียงพูดติดอ่าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ขอดูหน่อย” คุณปู่เจียงรีบรับบัตรขูดมา
เมื่อเห็นตัวเลข “100,000 หยวน” บนนั้นชัด ๆ เขาก็ตกใจจนพูดไม่ออก “ถะ... ถูกจริง ๆ เหรอ?”
หลายปีมานี้ โชคของตระกูลเจียงไม่ค่อยดีนัก
คนในตระกูลเจียงต่างพอจะรู้สึกได้ว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็มักไม่ราบรื่น
แรกเริ่มตอนเช่าที่นาปลูกผักก็ยังพอหาเงินได้บ้าง แต่หลังจากนั้นพอที่บ้านมีรายรับเข้ามานิดหน่อย ก็มักจะเจอเรื่องเสียเงินอยู่เรื่อย
สุดท้ายผักที่ปลูกได้ก็ขายไม่ออก หรือไม่ก็เน่าเสียในแปลงอย่างไร้สาเหตุ
เพราะอย่างนั้นคุณปู่เจียงจึงไม่เคยยอมให้คนในบ้านแตะต้องสิ่งใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ “การพนัน”!
แต่ใครจะคิดว่าวันนี้ตระกูลเจียงของเขาจะถูกรางวัลใหญ่ 100,000 หยวนเข้าให้?!
คุณปู่เจียงกลับไม่ได้รู้สึกดีใจ สีหน้าขรึมลงก่อนเอ่ยว่า “อ้ายกั๋ว แกกับอาอี้กินข้าวกันก่อน ส่วนบัตรขูดนี่ฉันจะเอาไปคืนให้คุณโจว เงินนี่ไม่ใช่ของเรา เราโลภไม่ได้”
พ่อเจียงนึกถึงเรื่องที่บ้านมักเกิดเหตุไม่ดีทุกครั้งที่มีลาภลอย จึงพยักหน้ารับทันที “พ่อ ระวังทางด้วยนะครับ”