เจียงหว่านไม่ใช่คนขี้เหนียว
ถ้าอีกฝ่ายจริงใจกับเธอ เธอก็ย่อมตอบแทนกลับไปบ้าง
ที่จริงสองวันนี้เธอกำลังคิดอยู่ว่าจะเลี้ยงข้าวกลางวันให้ “คนงาน” เหล่านี้ดีไหม
เพราะ “คนงาน” ที่เธอจ้างมาล้วนเป็นผู้สูงอายุ
ถ้าเลี้ยงข้าวกลางวันให้พวกเขา แถมยังช่วยบำรุงร่างกายได้ด้วย แบบนี้ก็ได้บุญเหมือนกัน
แต่บุญคุณเพียงหยดเดียว คนอาจตอบแทนด้วยน้ำใจ ส่วนบุญคุณดั่งข้าวหนึ่งถังกลับก่อให้เกิดความแค้นได้
เจียงหว่านไม่อยากเลี้ยงคนอกตัญญูที่หันมาแว้งกัดเป็นพรวน อีกทั้งยังกลัวความยุ่งยาก จึงไม่ได้คิดจะเลี้ยงข้าวตั้งแต่แรก
แต่หลังจากได้อยู่ด้วยกันมาหลายวัน
เธอกลับพบว่าพวกคุณตาคุณยายเหล่านี้น่าสนใจไม่น้อย แต่ละคนกลัวเธอจะเสียเปรียบ ราวกับอยากทำงานให้มากขึ้นกว่าเดิม
โดยเฉพาะคุณตาคุณยายห้าคนแรกที่มาทำงาน ถึงกับคิดว่าจะไม่ได้ค่าจ้าง จึงตั้งใจทำงานให้เธอฟรี!!
หัวใจของเจียงหว่านก็ทำจากเนื้อหนัง ย่อมอดหวั่นไหวไม่ได้
พอได้ยินคุณยายหวังกับคนอื่นพูดแบบนี้ เธอก็ตัดสินใจแล้วว่า ต่อไปใครก็ตามที่มาทำงานให้เธอ จะเลี้ยงข้าวกลางวันให้หนึ่งมื้อ
เรื่องในอนาคตเธอคาดเดาไม่ได้
แต่ถ้าเลี้ยงคนอกตัญญูขึ้นมาจริง ๆ เธอก็ใช่ว่าจะจัดการไม่ได้!!
คุณตาเคยพูดไว้ว่า อย่าเพิ่งปฏิเสธทุกสิ่งตรงหน้าเพียงเพราะเรื่องนั้นยังไม่เกิดขึ้น!!!
แต่ตอนนี้ที่บ้านยังมีแขกอยู่ เรื่องเลี้ยงข้าวกลางวันคงต้องค่อยพูดกันวันหลัง
ถึงตอนนั้นเธอต้องจ้างพ่อครัวก่อน แล้วก็สร้างโรงเรือนใหญ่ ๆ ให้คนงานกินข้าวโดยเฉพาะ