พอได้ยินคำพูดของคุณยายเซียว คุณยายฮั่วก็พยักหน้าเห็นด้วยเต็มที่ “ฉันว่าเข้าท่านะ ไว้เราลองไปหาผู้ใหญ่บ้านแล้วซื้อที่ปลูกบ้านสักแปลงในหมู่บ้านนี้ดีไหม? เราจะสร้างบ้านไว้ที่นี่ แล้วอยู่ด้วยกัน พอดีเธอจะได้สร้างห้องทดลองไว้ที่นี่ด้วย”
“เป็นข้อเสนอที่ดี งั้นเดี๋ยวฉันไปหาผู้ใหญ่บ้าน”
คุณยายเซียวหัวเราะพลางพยักหน้า ดูเหมือนปัญหาคาใจได้รับการแก้ไขแล้ว จึงกินอย่างเอร็ดอร่อยยิ่งกว่าเดิม
หลังมื้ออาหารจบลง
คุณยายทั้งสองกินจนอิ่มแน่น
ตอนออกจากบ้านแทบจะต้องพยุงตัวเดินไปตามกำแพง
เจียงหว่านเข้ามาเห็นภาพนั้นพอดี จึงอดหัวเราะแล้วเรียกไม่ได้ “คุณย่าฮั่ว คุณยายเซียว รอก่อนค่ะ”
“หว่านหว่าน มีอะไรเหรอ?”
คุณยายฮั่วกำลังพยุงกำแพงเตรียมออกทางประตูหลัง พอเห็นเจียงหว่านก็รีบหยุดแล้วถาม
แววตาที่มองเจียงหว่านเต็มไปด้วยความเอ็นดู
หลานสาวบุญธรรมคนนี้ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ!
ดีไปหมดทุกอย่างจริง ๆ
ไอ้เจ้าลูกชายตัวแสบของเธอนี่ช่างไม่มีวาสนาเอาเสียเลย!!
ส่วนเซียวชุ่ยนั้นไม่ต้องพูดถึง พออยู่ใกล้เจียงหว่าน เธอก็รู้สึกอยากสนิทสนมด้วยอย่างบอกไม่ถูก
คุณยายทั้งสองจึงหยุดรออย่างว่าง่าย
แล้วมองเธอด้วยรอยยิ้มใจดี
เจียงหว่านเดินไปที่โต๊ะสำหรับชงชาซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมห้องครัว แล้วรินชาพุทราแดงซานจาจากกาน้ำใบใหญ่ให้คนละถ้วย
“ดื่มชาซานจาสักถ้วยก่อนนะคะ จะได้ช่วยย่อยแล้วก็ทำให้ท้องสบายขึ้น”