ทันทีที่กลับมาถึงจุดจอดรถ เจียงหว่านก็ได้ยินเสียงไซเรน
หน้าสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลมีรถตำรวจจอดเรียงกันหลายคัน ตำรวจเริ่มสลายฝูงชนและขึงแนวกั้นเขต!
ผู้อาวุโสเสิ่นจัดการได้รวดเร็วจริง ๆ!!
ดูท่าจะเชื่อเธอแล้ว!
“ทำไมมีรถตำรวจเยอะขนาดนี้?”
อาม่าชุนเห็นรถตำรวจมากมายก็สะดุ้ง แต่หญิงชราแค่พึมพำด้วยความสงสัย จากนั้นก็พยุงหลานสาวขึ้นรถ
เดิมทีเจียงหว่านก็คิดจะไปนั่งเบาะหลัง
แต่ฮั่วเหวินจิ่งเปิดประตูเบาะข้างคนขับ “นั่งตรงนี้เถอะ ทุกคนจะได้ไม่ต้องเบียดกัน นั่งสบายกว่าด้วย”
เจียงหว่านเหลือบมองเบาะหลัง
เจียงตี้ตัวผอมอยู่แล้ว ต่อให้นั่งกันสามคนก็ไม่เบียด แต่...
“ขอบคุณนะ” เจียงหว่านกล่าวขอบคุณแล้วขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ
มุมปากของฮั่วเหวินจิ่งยกขึ้นเล็กน้อย
ตอนรถออกไป รถแล่นผ่านทางเข้าสวนสาธารณะพอดี เจียงหว่านมองสวนที่ถูกขึงแนวกั้นเขตไว้
ฝักบัวต้นนั้นหายไปแล้ว
พลังมารในสวนสาธารณะลดลงอย่างเห็นได้ชัด
แต่ลดลงแค่บริเวณเหนือพื้นดินเท่านั้น พลังมารที่แทรกซึมลงไปถึงใจกลางโลกไม่อาจถอนออกมาได้...
อย่างน้อยด้วยระดับบำเพ็ญเพียรขั้นสี่ในตอนนี้ เธอก็ทำไม่ได้!
แผ่นดินไหว
เป็นวิธีปลดปล่อยพลังมารที่พบได้บ่อยที่สุด...
หากเป็นโลกบำเพ็ญเซียน แผ่นดินพลิกตลบเช่นนี้คงไม่ส่งผลกระทบต่อใครมากนัก สิ่งที่ทำให้ปวดหัวจริง ๆ คือพลังมาร
พลังวิญญาณกับพลังมารปะทะกันและอยู่ร่วมกันไม่ได้
แต่โลกนี้ไม่มีใครบำเพ็ญเซียนอยู่แล้ว ผู้คนย่อมสัมผัสพลังมารกับพลังวิญญาณไม่ได้ ยิ่งบ้านเรือนสร้างสูงและเบียดเสียดกัน หากเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมา ผลที่ตามมาย่อมเกินจินตนาการ!