“คะ...คุณบอกว่า เมื่อกี้กินผักที่หว่านหว่านขาย ถึงได้ผอมลงแล้วก็ผิวขาวขึ้นเหรอ?”
เจียงเหมยลี่ถามหยั่งเชิงอย่างไม่อยากเชื่อ
เรื่องที่คุณนายหลี่พูดเมื่อกี้ ทั้งเรื่องความงาม การลดน้ำหนัก และการรักษาโรค จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลย
เธอคิดว่าอีกฝ่ายพูดเกินจริง!
ผักบ้านไหนกันที่กินแล้วจะมีสรรพคุณขนาดนั้น!!!
แต่พอได้เห็นผิวขาวเนียนกับรูปร่างของคุณนายหลี่ในตอนนี้ เธอก็อดให้ความสำคัญขึ้นมาไม่ได้
คุณนายหลี่ยิ้มพลางพยักหน้า “ใช่น่ะสิ ผักที่หว่านหว่านขายทั้งอร่อย ทั้งช่วยบำรุงผิวและลดน้ำหนัก ครั้งก่อนที่ฉันมาหาเธอ ก็เพราะอยากอาศัยเส้นสายของเธอลองซื้อสักหน่อยเป็นการส่วนตัว ไม่คิดเลยว่า...”
คุณนายหลี่ไม่ได้พูดต่อ
แต่เจียงเหมยลี่นึกถึงเหตุการณ์ที่คุณนายหลี่มาหาเธอครั้งก่อนขึ้นมาได้
ตอนนั้นคุณนายหลี่เหมือนจะพูดเรื่องนี้จริง ๆ ด้วย...
แต่เธอกลับไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด
“ตอนนี้คนในแวดวงเรากินกันตั้งเยอะ! ผักที่บ้านหว่านหว่านขายกลายเป็นอาหารธรรมชาติที่ฮอตสุด ๆ ในแวดวงเราไปแล้ว ทุกวันต้องแย่งกันซื้อ แถมไม่แน่ว่าจะแย่งได้ด้วยนะ!”
“จริงสิ ลูกชายบ้านหวูคนนั้นเธอยังจำได้ไหม? บ้านที่อยู่ตึก 13 ในเขตเราน่ะ ลูกชายเขาเคยตามจีบหว่านหว่านด้วยนะ!”
“ได้ยินว่าช่วงก่อนลูกชายเขาถูกคนตีจนขาหักที่โรงเรียน แล้วก็ตรวจเจอว่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดร้าย ถึงจะเป็นระดับต่ำ แต่นั่นก็เป็นมะเร็งที่คร่าชีวิตคนได้เหมือนกัน”
“ไม่คิดเลยว่าจังหวะนั้นพอดี ลุงหวูจะแย่งถุงนำโชคได้จากห้องถ่ายทอดสดของหว่านหว่าน ได้ยินว่าข้างในเป็นยาลูกกลอนเม็ดหนึ่ง”