“นังสารเลว แกกล้าตบฉันเหรอ! ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ!”
หญิงวัยกลางคนพุ่งเข้าใส่เจียงหว่านอย่างโกรธจัด แต่ป้าคนหนึ่งคว้าผมเธอไว้ได้ทัน “เมื่อก่อนดูคลิปในโต่วโต่ว ฉันยังนึกว่าคนแบบเธอเป็นแค่มุกที่เขาแสดงกันเสียอีก ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้มาเห็นกับตา”
“วันนี้มีฉันอยู่ทั้งคน แกอย่าหวังว่าจะรังแกเด็กสาวคนนี้ได้”
หญิงวัยกลางคนเจ็บหนังศีรษะจนชา ดิ้นสุดแรง “ยายแก่ แกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”
มืออีกข้างของเธอตะปบไปมา เล็บเกือบข่วนโดนหน้าป้าเข้าแล้ว
ป้าบิดแขนเธอไปด้านหลัง หญิงวัยกลางคนเจ็บจนร้องลั่น แต่ปากยังไม่วายพูดจาอวดดี “ผัวฉันจับเธอแล้วมันยังไง? ผู้หญิงสาว ๆ ก็หวังเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? ใส่เสื้อผ้ารัดรูปขนาดนั้นให้ใครดู? บ้านฉันมีเงินถมเถ แค่จ่ายเงินชดเชยให้เธอหน่อยก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง?”
คำพูดนี้ทำให้คนในลิฟต์เดือดดาลขึ้นมาทันที
คุณแม่วัยสาวที่อุ้มลูกอยู่พูดอย่างโกรธจัด “มีเงินแล้ววิเศษวิโสหรือไง? มีเงินแล้วจะลวนลามใครก็ได้เหรอ? บ้านเธอนี่คงไร้ศีลธรรมกันทั้งบ้าน!”
ชายหนุ่มสวมแว่นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ผมอัดคลิปไว้แล้ว พอตำรวจมาก็ใช้เป็นหลักฐานได้พอดี!”
ฮั่วเหวินจิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย มือที่จับชายวัยกลางคนอยู่ยิ่งออกแรงแน่นขึ้น
ชายคนนั้นเจ็บจนแทบทรุดลงไปคุกเข่า ได้แต่ครางอู้อี้ “คุณอย่าพูดแล้ว… รีบขอโทษเขาเถอะ…”
แต่หญิงวัยกลางคนทำเหมือนไม่ได้ยิน ยังคงโวยวายไม่หยุด “ขอโทษอะไร? ทำไมฉันต้องขอโทษ? เธอเป็นฝ่ายยั่วผัวฉันก่อน ยังกล้าลงไม้ลงมืออีก! ฉันจะแจ้งความเอาเรื่องฐานทำร้ายร่างกาย!”