โรงพยาบาลประชาชนประจำอำเภอ
รถโดยสารขนาดใหญ่สองคันจอดอยู่หน้าโรงพยาบาล ชาวบ้านนับร้อยทยอยลงจากรถ
ในบรรดาพวกเขา มีผู้สูงอายุอยู่เป็นจำนวนมาก
「คณะทัวร์ผู้สูงอายุมาจากไหนกันน่ะ? มาผิดที่หรือเปล่า?」
พอเห็นขบวนใหญ่โตขนาดนี้ หลายคนก็อดหยุดมองพร้อมกระซิบกระซาบกันไม่ได้
ต่างเดากันว่าคณะทัวร์ผู้สูงอายุคงมาผิดที่
ส่วนชาวบ้านที่ลงจากรถโดยสาร พอมองโรงพยาบาลใหญ่ตรงหน้า ต่างก็รู้สึกเกร็งและประหม่าอยู่บ้าง
คนส่วนใหญ่ที่นี่แทบไม่เคยเข้าโรงพยาบาลจริงจังเลยสักครั้งในชีวิต
เมื่อก่อนพวกเขาไม่มีโอกาส แต่ตอนนี้ประเทศพัฒนาแล้ว ทว่าคนส่วนใหญ่ก็ยังไม่เคยออกจากหมู่บ้าน
ถ้ารู้สึกไม่สบายขึ้นมาบ้าง ปกติก็แค่ไปคลินิกเล็ก ๆ ในตำบล
ถ้าป่วยหนักจนทนไม่ไหว ก็ได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา
ถ้าป่วยเล็กน้อย ก็หายามากินแล้วฝืนทนเอา
การมาโรงพยาบาลใหญ่แบบจริงจังอย่างวันนี้ นับเป็นครั้งแรกของพวกเขาเลย
「อาชุน เธอว่าตรวจสุขภาพครั้งนี้คือตรวจดูว่าเราป่วยหรือเปล่าใช่ไหม? ถ้าตรวจเจอปัญหาขึ้นมาจริง ๆ เราก็จะทำงานให้หว่านหว่านไม่ได้แล้วหรือเปล่า?」ยวี๋อาม่าถามอาม่าชุนเสียงเบา
อาม่าชุนเองก็ใจไม่ดีเหมือนกัน 「ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ...ก็สมควรแล้วล่ะ」
สีหน้ายวี๋อาม่าซีดลงทันที 「ฉะ...ฉันทำใจไม่ได้จริง ๆ หลายปีมานี้ไม่เคยมีความสุขกับการทำงานเท่านี้มาก่อน แต่ถึงไม่ให้ทำแล้ว ฉันก็ยอมรับได้ ถ้าป่วยจริง ๆ เราจะไปทำให้หว่านหว่านเดือดร้อนไม่ได้หรอก!」