「อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณปู่คุณย่าทุกคน!」
พอเจียงหว่านเห็นคนที่มา เธอก็ยิ้มทักทาย
「หนูหว่าน วันนี้ทำไมตื่นเช้าจังล่ะ?」
「ใช่แล้ว ยังเช้าอยู่เลย ตื่นเช้าขนาดนี้ทำไมลูก นอนต่ออีกหน่อยไม่ดีกว่าเหรอ!」
「ไม่ต้องห่วง พวกเราไม่ได้มาทำงานล่วงเวลา แค่เดินผ่านมาพอดี เลยแวะเดินเล่นกันน่ะ!」
「ใช่ พวกเรามาเดินเล่นกันเฉย ๆ!」
ยวี๋อาม่ากับคนอื่น ๆ พากันเอ่ย「แก้ตัว」 ตั้งใจว่าจะเดินอ้อมไปเที่ยวเล่นสักรอบ
แต่เจียงเหล่าถัวกลับเดินเข้ามาทักในเวลานั้น 「เดินเล่นอะไรกัน มา ๆ ทุกคนเข้ามานั่งก่อน」
ยวี๋อาม่ากับคนอื่น ๆ ต่างสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็เดินตามเข้าไปในประตู
พอเข้าไปก็เห็นว่าบริเวณที่เดิมใช้แพ็กของ มีโต๊ะตัวใหญ่กับเก้าอี้จัดเตรียมไว้สิบกว่าชุด บนโต๊ะวางอาหารเช้าง่าย ๆ อย่างมันเทศนึ่ง ไข่ต้ม และนมถั่วเหลืองที่ชงไว้
「ลุงต้าเจียง นี่มันยังไงกัน? ทำไมเอาโต๊ะมาตั้งตรงนี้ล่ะ?」
「ใช่แล้ว แบบนี้ไม่ขวางทางแพ็กพัสดุเหรอ!」
เจียงเหล่าถัวยิ้มพลางพูดว่า 「ไม่เป็นไร ทุกคนนั่งกินอาหารเช้ากันก่อน」
พอยวี๋อาม่ากับคนอื่น ๆ ได้ยิน ก็รีบบอกกันว่ากินอาหารเช้ามาแล้ว
แต่เจียงเหล่าถัวยังคงเชิญทุกคนให้นั่งลง
พริบตาเดียวก็ถึงแปดโมงเช้า
คนงานทุกคนที่มาทำงานให้ตระกูลเจียงทยอยมาครบกันแล้ว
คนกว่าร้อยคนนั่งอยู่ในโถงใหญ่ พูดคุยกันเสียงเบา ถึงทุกคนจะพยายามลดเสียงแล้ว แต่ก็ยังจอแจครึกครื้นอยู่ดี
บางคนยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนบางคนก็พอเดาได้ลาง ๆ แล้ว