“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย? ที่นี่เหมือนแดนเซียนเลย!”
“มีดอกไม้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”
“หอมจัง!”
สมาชิกทีมหลายคนเผลอยกมือขยี้ตา ไม่อยากเชื่อภาพทะเลดอกไม้ในหุบเขาตรงหน้าที่งดงามราวแดนเซียน...
...
เช้าตรู่วันต่อมา ทีมก่อสร้างของรัฐบาลก็ยกขบวนเข้าหมู่บ้านมาเป็นจำนวนมาก ทำเอาชาวบ้านทั้งหมู่บ้านตกใจกันยกใหญ่
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”
“โอ้โห นั่นรถดันดินเหรอ? คันใหญ่ขนาดนั้นขับเข้ามาในหมู่บ้านเราได้ยังไง?”
“นั่นรถบรรทุกปูนเหรอ? แล้วนั่นรถบดถนนใช่ไหม?”
เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นดึงดูดชาวบ้านที่อยู่ตรงปากทางหมู่บ้านให้ออกมาดู พอเห็นยักษ์ใหญ่พวกนั้นขับเข้ามา ต่างก็พากันอุทานด้วยความตกใจ
หลายคนยังเดินเข้าไปมุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
บ้านของเจียงหว่านอยู่ท้ายหมู่บ้าน แถมรอบ ๆ ยังมีบ้านเธออยู่หลังเดียว ข่าวจึงไปถึงบ้านเธอช้าที่สุดในหมู่บ้าน
คนที่มาเล่าให้ฟังคือคุณย่าหก ซึ่งว่าง ๆ เลยแวะมาหา
“หว่านน้อยเอ๊ย หมู่บ้านเราจะได้ลืมตาอ้าปากแล้วนะ รู้หรือเปล่า เช้านี้มีรถก่อสร้างเข้ามาในหมู่บ้านตั้งเยอะแยะ ได้ยินว่ารัฐบาลส่งมาช่วยสนับสนุนการพัฒนาหมู่บ้าน แถมยังจะสร้างบ้านใหม่ให้ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านด้วย!”
“โอ๊ย ขบวนใหญ่โตเชียวล่ะ ทำเอาเลขาหมู่บ้านตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ จับมือเจ้าหน้าที่รัฐบาลแล้วร้องไห้ขี้มูกโป่ง พวกเราดูแล้วขำกันใหญ่”
เจียงหว่านฟังแล้วเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ
ผู้อาวุโสเสิ่นลงมือเร็วจริง ๆ!!