“แม่ เรื่องนี้พูดยาวเลยค่ะ!”
เจียงหว่านมองสีหน้าเจ็บปวดและโกรธเคืองของแม่เจียง พลางคิดว่าจะเรียบเรียงคำพูดอย่างไรดี
พูดตามตรง ตอนที่เธอทะลุมิติมา ก็พบว่าเจ้าของร่างเดิมตั้งครรภ์แล้ว ชีวิตน้อย ๆ ทั้งสองแข็งแกร่งมาก นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอสัมผัสได้ถึงสัญญาณดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดแผ่วเบาของเจ้าตัวเล็กสองคนในร่าง
พวกเขาอยากมีชีวิตอยู่…
ชาติที่แล้วเจียงหว่านมีเพียงชายชราที่พึ่งพาอาศัยกันอยู่เท่านั้น
ความรู้สึกของเธอค่อนข้างจืดจาง
สิ่งที่ทำให้เธอใส่ใจได้ก็มีไม่มาก
ดังนั้นเมื่อสัมผัสได้ว่าชีวิตเล็ก ๆ สองชีวิตในร่างเชื่อมโยงกับชีวิตของเธอ ความรู้สึกนี้จึงช่างน่าอัศจรรย์
เป็นประสบการณ์ใหม่อย่างหนึ่ง
แน่นอนว่าเหตุผลหลักก็เพราะเธอเป็นผู้บำเพ็ญเซียน การบำเพ็ญเซียนให้ความสำคัญกับเหตุและผล ทั้งยังให้ความสำคัญกับการทำตามใจปรารถนาด้วย!
ยิ่งไปกว่านั้น ชีวิตเล็ก ๆ ทั้งสองเกิดขึ้นในร่างของเจ้าของร่างเดิม และเมื่อเธอกลายเป็นเจ้าของร่างนี้ เธอก็ย่อมกลายเป็นแม่ของพวกเขาไปด้วย!
ส่วนแนวคิดเรื่องความบริสุทธิ์ของหญิงสาวในหมู่คนธรรมดาอะไรนั่น
เธอไม่มีหรอก!
เด็ก ๆ อยากมีชีวิตอยู่
ทั้งยังมีสายเลือดเดียวกับเธอ
เจียงหว่านไม่ได้รังเกียจ จึงยอมรับการมีอยู่ของพวกเขาโดยธรรมชาติ
ส่วนพ่อของเด็ก ๆ
เธอไม่รู้
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเกี่ยวกับคืนนั้นว่างเปล่า
เธอไม่รู้ว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
จำได้เพียงว่าตอนร่วมงานเลี้ยงที่ตระกูลฮั่วจัดขึ้น หลังจากดื่มค็อกเทลที่พนักงานยกมาให้ สมองก็เริ่มมึนงง ต่อมาก็เหมือนมีคนพยุงเธอเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง จากนั้นความทรงจำก็ขาดหายไป