“แม่ เมื่อคืนเสี่ยวเป่ากินมันเทศเข้าไป แม่ว่ามันจะเป็นเพราะมันเทศนั่นหรือเปล่า?” หวังเซียวเซียวถามแม่สามี
สวีชุ่ยหลานนึกถึงมันเทศที่อร่อยเกินห้ามใจเมื่อคืน รวมถึงการนอนหลับสนิทตลอดทั้งคืน
หัวใจพลันแขวนค้างขึ้นมา
เธอมองหวังเซียวเซียวแล้วถามโดยไม่รู้ตัวว่า “เซียวเซียว เมื่อคืนหลับเป็นยังไงบ้าง?”
หวังเซียวเซียวตอบว่า “ดีมาก หลับยาวจนเช้า พอตื่นมาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า แถมใต้ตาคล้ำ ๆ ก็หายไปด้วย”
สวีชุ่ยหลานขมวดคิ้ว “เมื่อคืนฉันก็หลับยาวจนเช้า พ่อเธอก็เหมือนกัน ไม่ได้ลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึกด้วยซ้ำ หลับตาทีลืมตาอีกทีก็เช้าแล้ว รู้สึกว่าได้ผลดีกว่ายานอนหลับอีก เรื่องนี้แปลกเกินไปแล้ว ไม่เคยได้ยินว่ากินผักบ้าน ๆ แล้วช่วยให้นอนหลับได้เลยนะ!”
“เซียวเซียว เธอว่าอาหารบ้าน ๆ ที่เขาส่งมา…เขาใส่อะไรลงไปหรือเปล่า? หรือเติมอะไรเข้าไป?”
พอหวังเซียวเซียวได้ยินอย่างนั้น หัวใจก็กระตุก เธอเองก็เริ่มกลัวขึ้นมาเหมือนกัน
“แม่ งั้นให้พ่อเอาไปตรวจดูดีไหม?”
พ่อสามีของหวังเซียวเซียวทำงานอยู่ที่สำนักงานเกษตร ดูแลด้านการกำกับดูแลการเกษตรโดยเฉพาะ
สวีชุ่ยหลานได้ยินแล้วก็พยักหน้าทันที “ได้ เดี๋ยวฉันโทรหาพ่อเธอ ให้เขากลับมาเอาไปตรวจ”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เฉียนหมิงอวี่ก็รีบกลับมาถึงบ้าน
ส่วนแม่สามีกับลูกสะใภ้เตรียมตัวอย่างผักใส่ไว้เรียบร้อยแล้ว แม้แต่ปลาก็เก็บตัวอย่างมาให้ด้วย
เฉียนหมิงอวี่รับตัวอย่างไป แล้วรีบกลับไปยังห้องตรวจวิเคราะห์เฉพาะของหน่วยงาน