“นั่นมันลูกหม่อนดำไม่ใช่เหรอ? ยังมีน้ำฉ่ำ ๆ ด้วยเหรอ? สตรีมเมอร์คนนี้พูดเกินจริงไปแล้ว! ต้องรับเงินมารีวิวปลอมแน่ ๆ”
จูอวี๋ชุนที่นอนอยู่บนเตียงบังเอิญไถไปเจอห้องไลฟ์รีวิวของอวี๋จื่อหาว เขาเบ้ปากแล้วพูดราวกับมองกลโกงของอีกฝ่ายออกหมด
แต่เพราะเพิ่งถูกจับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน คราวนี้เขาเลยไม่กล้าพ่นคำด่าในห้องไลฟ์
ตอนที่กำลังจะเลื่อนผ่าน เขาก็บังเอิญได้ยินอวี๋จื่อหาวพูดถึงช่องทางซื้อผลซานเหนียนจื่อในห้องไลฟ์
“ห้องไลฟ์ร้านขายผักของหว่านหว่าน?”
“ให้ตายสิ!”
จูอวี๋ชุนร่างอ้วนลุกพรวดขึ้นจากเตียง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “ที่แท้ก็ร้านของนังสารเลวนั่น!”
เพราะฟันหน้าหักไปตอนกัดของแข็ง เวลาพูดปากเขาจึงมีลมรั่ว
ในปากยังส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาด้วย
หลายวันมานี้ แม้แต่พ่อแม่ตระกูลจูก็ยังไม่กล้าเข้ามาในห้องนี้ ทุกครั้งที่เข้ามาเป็นต้องขย้อนอยู่นาน
พี่สาวทั้งสองคนของตระกูลจูจึงต้องรับเคราะห์แทน
ทุกวันพ่อแม่จะเรียกพวกเธอมาให้ช่วยเก็บกวาดห้องของจูอวี๋ชุน แถมยังต้องเอาข้าวเอาน้ำมาให้เขาอีก
พวกเธอปฏิเสธไม่ได้
ถ้าปฏิเสธ พ่อแม่ก็จะไปโวยวายถึงหน้าบ้าน
ร้องห่มร้องไห้ว่าพวกเธอไม่กตัญญู จนเพื่อนบ้านพากันชี้หน้าว่าร้าย แถมยังคิดจะไปก่อเรื่องถึงโรงเรียนของลูก ๆ พวกเธออีก
ทั้งโกรธทั้งจนปัญญา!
อย่างตอนนี้ แค่จูอวี๋ชุนโทรศัพท์มาครั้งเดียว พี่สาวทั้งสองก็ต้องวางงานที่ทำอยู่ เพื่อไปซื้อผลซานเหนียนจื่อให้เขา!
“ให้ไปซื้อผลซานเหนียนจื่อแค่นี้ ทำไมถึงชักช้านัก!”