ในกล่องมีซานเหนียนจื่อ 2 กล่องกับซานจาสีแดงสดอีก 2 กล่อง รอบกล่องห่อด้วยถุงลมอย่างพิถีพิถัน เพื่อป้องกันการกระแทกระหว่างขนส่ง
อวี๋จื่อหาวหยิบกล่องออกมาทีละใบ
พอวางเรียงบนโต๊ะแล้ว เขาจึงเปิดฝากล่องและขยับกล้องเข้าไปใกล้ เพื่อให้แฟน ๆ ในห้องไลฟ์ได้เห็นชัด ๆ
ซานเหนียนจื่อมีสีม่วงดำ กลมดิ๊กเหมือนเจ้าก้อนอ้วนน้อย
ส่วนซานจาก็แดงสด ทุกลูกมีสีสวยสม่ำเสมอ
“ดูสดใหม่มากเลย”
“ดูจากภายนอกอย่างเดียว คุณภาพของผลไม้ป่าสองชนิดนี้ถือว่าดีทีเดียว”
“แต่ของกิน สิ่งที่ทุกคนกังวลที่สุดก็คือสารตกค้างทางการเกษตรเกินมาตรฐาน วันนี้ผมเลยจะตรวจให้ดูกันสด ๆ ว่าซานจากับซานเหนียนจื่อมีสารตกค้างไหม”
“มา เชิญพบกับเพื่อนเก่าของเรา”
กระดาษทดสอบสารตกค้าง
กับเครื่องตรวจแบบพกพา
ทั้งสองอย่างนี้ใช้ตรวจได้ว่าผลไม้ ผัก ใบชา และอื่น ๆ มีสารตกค้างหรือไม่
“เรามาทดสอบซานเหนียนจื่อก่อน แล้วค่อยตรวจซานจา”
อวี๋จื่อหาวใช้ชามบดซานเหนียนจื่อหนึ่งลูกจนเละ เติมน้ำยาล้างสารตกค้าง จากนั้นก็ใส่กระดาษทดสอบลงไป
เครื่องตรวจแบบพกพาก็ทำเกือบเหมือนกัน
แต่เครื่องตรวจจะไวกว่า แค่ใส่ของเหลวที่ใช้ตรวจลงไปในเครื่องแล้วรอ 3 นาทีก็พอ
สามนาทีต่อมา
อวี๋จื่อหาวเห็นผลที่แสดงบนเครื่องตรวจแล้วก็แปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถึงกับเหนือความคาดหมาย!
ถึงอย่างไร ผลตรวจมันเทศกับใบมันเทศครั้งก่อนก็ทำให้เขาตกใจไปแล้ว
“ทุกคนก็น่าจะรู้มาตรฐานผลตรวจของเครื่องแบบพกพากันอยู่แล้วนะ สีน้ำเงินคือผลลบ หมายถึงไม่มีสารตกค้าง สีฟ้าอ่อนคือผลบวกระดับต่ำ หมายถึงมีสารตกค้าง แต่ยังไม่เกินมาตรฐาน ส่วนสีขาวคือผลบวกระดับสูง หมายความว่าสารตกค้างเกินมาตรฐานและเป็นพิษ”