เมื่อคืนเจียงหว่านลองค้นข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดูแล้ว แต่ไม่เจอผลลัพธ์ที่ต้องการ กลับเจอนิยายจินตนาการเกี่ยวกับการบำเพ็ญเซียนเต็มไปหมด กระทั่งแนวทะลุมิติไปบำเพ็ญเซียน หรือบำเพ็ญเซียนแล้วทะลุกลับมายังยุคปัจจุบันก็ยังมี
จินตนาการบรรเจิดจริง ๆ
แต่โลกแห่งการบำเพ็ญเซียนในนิยายก็ยังแตกต่างจากโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนจริง ๆ อยู่มาก แค่ระบบขั้นการบำเพ็ญเซียนก็ไม่เหมือนกันแล้ว
โลกแห่งการบำเพ็ญเซียนที่เธออยู่ไม่มีคำเรียกอย่างขั้นสร้างฐานหรือขั้นรวมปราณ
มีแต่การทะลวงผ่านแต่ละชั้น ง่าย ๆ ตรงไปตรงมาสุด ๆ!
แน่นอนว่า หากเทียบระดับพลังของเธอกับขั้นในนิยายโลกนี้ พลังระดับสามชั้นของเธอก็คงเพิ่งไปถึงระดับขั้นสร้างฐานเท่านั้น
ส่วนชาติก่อนของเธอ...ก็แค่ขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์เท่านั้นเอง
การบำเพ็ญโดยอาศัยบุญกุศลในโลกนี้ หากคิดจะฟื้นพลังกลับไปถึงจุดสูงสุดในชาติก่อน ก็ยังต้องใช้เวลาอีกยาวไกล...
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!
อย่างน้อยวิถีแห่งสวรรค์ของที่นี่ก็ให้การตอบสนองและยอมรับเธอแล้วไม่ใช่หรือ?
ขอแค่มีบุญกุศลมากพอ สักวันเธอก็จะกลับไปถึงจุดสูงสุดได้
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังพบว่าการบำเพ็ญด้วยบุญกุศลมีข้อดีอย่างใหญ่หลวง นั่นคือเมื่อได้รับแรงหนุนจากบุญกุศล แทบจะไม่ก่อเกิดมารในใจ
ไม่มีมารในใจ ก็หมายความว่าบนเส้นทางการบำเพ็ญจะไม่พบคอขวด
เพราะงั้นเธอแค่ต้องพยายามหาแต้มบุญกุศลต่อไปก็พอ...
คิดถึงตรงนี้ เจียงหว่านก็อารมณ์ดีขึ้นมาก
เธอไม่มัวคิดมากเรื่องเด็กอีกแล้ว