วิดีโอคอลเชื่อมต่อแล้ว
ไม่นาน ใบหน้าประณีตของหญิงวัยกลางคนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์
เพราะดูแลตัวเองได้ดี คุณแม่ซูจึงดูไม่เหมือนคนที่ใกล้จะอายุ 50 ปี แต่กลับเหมือนหญิงงามวัยสามสิบกว่า
“แม่!”
พอวิดีโอคอลเชื่อมต่อ เจียงหว่านก็ยังเอ่ยทักอย่างสุภาพ
อย่างไรเสีย บุญคุณที่เลี้ยงดูมายังไม่สิ้นสุด ตามกฎแห่งฟ้าดินแล้ว ระหว่างพวกเธอยังมีสายใยแม่ลูกอยู่
เจียงเหมยลี่ได้ยินเจียงหว่านเรียกแม่ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที
แววตาฉายความรังเกียจออกมา
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเสื้อผ้าราคาถูกที่เจียงหว่านสวมอยู่ รวมถึงฉากด้านหลังที่มีคุณยายหลายคนกำลังแพ็กมันเทศกับใบมันเทศ
สีหน้าของเธอดูแย่มาก
“นี่เธอไลฟ์ขายมันเทศทางอินเทอร์เน็ตจริง ๆ เหรอ?”
“ใช่ค่ะ!”
เจียงหว่านตอบพร้อมรอยยิ้ม
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเจียงเหมยลี่ก็ยิ่งไม่น่ามอง สายตาที่มองเจียงหว่านราวกับกำลังมองขยะที่ทำให้เธอขายหน้า
เธอถามอย่างฉุนเฉียวว่า “ฉันได้ยินมาว่าเธอยังส่งลิงก์ไลฟ์ขายของไปในกลุ่มคุณหนูไฮโซของเมืองไห่ด้วยเหรอ?”
เพราะเรื่องนี้ ตั้งแต่เมื่อวานเธอก็ได้รับโทรศัพท์ไม่หยุด
ทุกสายโทร.มาถามเรื่องนี้ทั้งนั้น
เจียงเหมยลี่รู้สึกว่าแทบจะเชิดหน้าในแวดวงคุณนายไม่ขึ้น โกรธจนไม่ได้นอนทั้งคืน เช้านี้ถึงได้โทร.วิดีโอมาเค้นถาม
เจียงหว่านยังคงยิ้ม “ใช่ค่ะ”
“เธอ...”
เจียงเหมยลี่โกรธจนอยากด่า แต่พอเห็นรอยยิ้มของเจียงหว่าน กลับนึกคำพูดไม่ออกไปชั่วขณะ