เจียงหว่านได้ยินคำพูดของฮั่วเหวินจิ่ง ก็คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ตอนนี้ผักที่บ้านฉันมีแค่มันเทศกับยอดมันเทศ ถ้าพวกคุณต้องการ ฉันส่งให้บริษัทได้อย่างมากสัปดาห์ละอย่างละ 1,000 ชั่ง ส่วนราคาก็คิดเท่ากันหมด ชั่งละ 2 หยวน ไม่รวมค่าส่ง”
“แล้วปลาล่ะ?”
ฮั่วเหวินจิ่งถาม
เจียงหว่านคำนวณจำนวนปลาในบ่อคร่าว ๆ ในใจ ก่อนพูดว่า “ได้มากสุดสัปดาห์ละ 100 ตัว ส่งให้ถึงแค่สิ้นปีนะ”
ฮั่วเหวินจิ่งได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “ได้ แต่ฉันต้องทำสัญญากับคุณฉบับหนึ่ง เพื่อรับประกันสิทธิประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย”
น้ำเสียงเป็นทางการอย่างยิ่ง
เจียงหว่านกลับชื่นชอบวิธีจัดการที่รู้จักเว้นระยะห่างแบบนี้ เพราะเรื่องส่วนตัวก็เรื่องส่วนตัว งานก็คืองาน
ถ้าเอามาปะปนกัน กลับจะทำให้คนรู้สึกเอือมระอา
“ได้ งั้นสัญญาให้คุณเตรียม หรือให้ฉันเตรียม?”
“ได้ทั้งนั้น”
“งั้นฉันให้คนไปพิมพ์แล้วกัน”
เจียงหว่านพูดพลางหันไปยังห้องเล็กด้านข้าง ตั้งใจจะให้เจียงเยว่เล่อพิมพ์สัญญาให้เธอสักฉบับ
เหล่าซวีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินแล้วก็ยกมือกุมหน้าผากทันที
เจ้านาย!
นี่คุณโสดด้วยฝีมือตัวเองจริง ๆ สินะ!!!
……
ตระกูลซู
หลังวิดีโอคอลถูกตัด เจียงเหม่ยลี่ก็โมโหจนปามือถือแตก
อดบ่นใส่ซูเหว่ย ผู้เป็นสามีซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้ามไม่ได้ว่า “ดูนังเด็กสารเลวนั่นสิ กล้าตัดสายฉันด้วย! ชักจะกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว! คนแบบนี้ยังจะให้ฉันกล่อมกลับมาทำไม!”