ท่านหญิงนอนอยู่บนเตียง สีหน้ามิได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เพียงดูคล้ายหลับลึก ไม่ว่ารอบข้างจะส่งเสียงดังเพียงใด นางก็ไม่ตอบสนอง
หลิวเจียเหอเดินเข้าไป ก่อนยื่นมือจับชีพจร พบว่าชีพจรสับสนปั่นป่วน มิน่าเล่าหมอหลวงจึงหาสาเหตุไม่พบ ทั้งยังปลุกท่านหญิงไม่ตื่น
ทว่าในตำราแพทย์มีวิธีฝังเข็มเพื่อปลุกผู้ที่ชีพจรปั่นป่วนให้ฟื้น หลิวเจียเหอมิได้กล่าวสิ่งใด เพียงหยิบเข็มเงินออกมาแล้วปักลงบนจุดสำคัญหลายแห่ง
นี่มันวิธีฝังเข็มอะไรกัน?
หมอหลวงหลายคนมองหน้ากันไปมา ต่างไม่เคยเห็นวิธีฝังเข็มเช่นนี้ของหลิวเจียเหอมาก่อน
หลิวอาเฉียวและคนอื่น ๆ มองท่านหญิงด้วยความกังวล ต่างภาวนาในใจให้ท่านหญิงฟื้นขึ้นมา
“แค่ก ๆ...”
ครู่ต่อมา ท่านหญิงไอโขลกขึ้นหลายครั้ง ก่อนขับลมหายใจขุ่นมัวออกจากร่าง
“ซินเอ๋อร์!”
องค์หญิงจ้าวหลานร้องเรียกอย่างตื่นเต้น ท่านหญิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น “ท่านแม่ เหตุใดคนจึงมากมายเพียงนี้ ข้าเป็นอะไรไปอีกหรือ?”
ท่านหญิงมีสีหน้างุนงง
องค์หญิงจ้าวหลานดีใจจนน้ำตาเอ่อคลอ “ซินเอ๋อร์ เจ้าหมดสติไป หมอหลวงทำอย่างไรก็ปลุกไม่ตื่น เกือบทำให้แม่ตกใจตายแล้ว”
“เป็นเจียเหอที่ช่วยชีวิตข้าอีกแล้วหรือ?”
ท่านหญิงหันไปมองหลิวเจียเหอด้วยสายตาซาบซึ้ง
นางไม่เคยสงสัยหลิวเจียเหอเลย
“อืม เป็นนาง ทว่า...”
คราวนี้องค์หญิงจ้าวหลานจึงหันมองหลิวเจียเหอด้วยสีหน้าซับซ้อน นางเริ่มไม่เข้าใจว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่
หากกล่าวว่านางคิดทำร้ายท่านหญิง แล้วเหตุใดจึงช่วยนางอีกเล่า?
หากมิใช่เพราะนาง แล้วเหตุใดท่านหญิงจึงหมดสติหลังรับยาตามเทียบยาของนาง?