“พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?”
หลิวอาเฉียวเห็นเหล่าองครักษ์บุกเข้ามาในบ้านกะทันหัน ก็หวาดกลัวจนรีบเข้าไปดึงตัวบุตรสาว ทว่าอาวุธคมเย็นกลับกั้นนางไว้ห่างจากบุตรสาวหนึ่งเมตร
“ข้าน้อยรับบัญชาท่านหญิง ให้มาจับกุมหลิวเจียเหอ”
องครักษ์เอ่ยเสียงเย็นชา ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เข้าควบคุมตัวหลิวเจียเหอแล้วพานางออกไป
“ใต้เท้า ขอถามได้หรือไม่ว่าเหตุใดท่านหญิงจึงต้องจับบุตรสาวของข้า?”
โจวเฉิงอวี้เห็นท่าไม่ชอบมาพากล จึงก้าวเข้าไปยัดเงินจำนวนหนึ่งใส่มือองครักษ์
องครักษ์ถึงยอมพูดเพิ่มอีกประโยค “ท่านหญิงหมดสติ ท่านราชบุตรเขยกล่าวว่าสูตรยามีปัญหา พวกเจ้าจึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าวางแผนทำร้ายท่านหญิง”
อะไรนะ!
ท่านหญิงหมดสติหรือ?
หลิวเจียเหอใจหายวาบ เรื่องที่นางกังวลที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้
อีกฝ่ายเป็นคนจากจวนท่านหญิง ต่อให้โจวเฉิงอวี้มีวรยุทธ์ก็ไม่สะดวกจะเป็นปรปักษ์ด้วย ยิ่งไปกว่านั้น จวนท่านหญิงยังจับเจียเหอในข้อหาวางแผนทำร้ายท่านหญิงอีกด้วย
จับเพียงเจียเหอคนเดียว ไม่ได้จับพวกเขาไปด้วย นับว่าท่านหญิงยังมีเมตตา
เมื่อนึกถึงคราวก่อนที่ได้พบเมิ่งสิงชวน ณ วัดเซียงกั๋ว เขาเคยบอกนางว่าสืบพบเรื่องบางอย่างของท่านราชบุตรเขย สัญชาตญาณของเขาบอกว่าเรื่องคราวนี้ต้องเป็นฝีมือท่านราชบุตรเขย
หากต้องการช่วยเจียเหอ มีเพียงต้องไปหาเมิ่งสิงชวนก่อน
“อาเฉียว พวกเราไปหาใต้เท้าเมิ่งกัน”
โจวเฉิงอวี้เอ่ยอย่างสุขุม พลางมองหลิวอาเฉียวที่กำลังทำอะไรไม่ถูก
*
เมื่อเมิ่งสิงชวนรู้ว่าหลิวเจียเหอถูกคนจากจวนท่านหญิงพาตัวไป เขาก็พาโจวเฉิงอวี้กับคนอื่น ๆ ไปยังจวนท่านหญิงทันที