หลิวเจียเหอเดินเข้าครัว อาศัยจังหวะที่หลิวอาเฉียวกับคนอื่น ๆ กำลังจุดไฟและล้างผัก เทน้ำในถังภายในเรือนทิ้งจนหมด แล้วเปลี่ยนเป็นน้ำพุวิญญาณจากมิติ
นับแต่รู้ว่าน้ำพุวิญญาณมีสรรพคุณบำรุงร่างกายให้แข็งแรง หลิวอาเฉียวก็ให้เพียงตนเองกับมารดาดื่มในยามอยู่ตระกูลเจียง
นางไม่คิดจะยกประโยชน์ให้พวกตระกูลเจียงแม้แต่น้อย
ในมิตินอกจากน้ำพุวิญญาณแล้ว ยังมีสมุนไพรล้ำค่าอีกมากมาย ตำราแพทย์เก่าแก่ลึกลับหลายเล่ม รวมถึงเข็มเงินและสิ่งของจำเป็นสำหรับการรักษาอีกนานาชนิด
หลิวเจียเหอนึกถึงชาติก่อนที่เจียงเจียเยว่ได้รับการยกย่องจากเหล่าผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงว่าเป็นหมอเทวดา คิดว่าคงอาศัยสิ่งเหล่านี้เป็นแน่
นางมิได้โง่เขลาไปกว่าเจียงเจียเยว่ เชื่อว่าหลังมีมิติแล้ว ตนย่อมเก่งกาจยิ่งกว่านาง
ชาติก่อน วิชาแพทย์ของเจียงเจียเยว่รับใช้แต่ผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวง ไร้ความเมตตาต่อชาวบ้านสามัญ เมื่อมีชาวบ้านยากไร้ขวางรถม้าขอให้นางรักษาโรค นางกลับกล่าวหาว่าอีกฝ่ายเป็นมือสังหารแล้วส่งตัวให้ทางการ
ผู้เป็นหมอพึงมีเมตตา ทว่าเจียงเจียเยว่กลับไร้สิ่งนี้แม้แต่น้อย
นางไม่คู่ควรเป็นหมอ
ช่วงนี้หลิวเจียเหออ่านตำราแพทย์ทุกวัน อีกทั้งยังติดตามหมอชาวบ้านในหมู่บ้านเพื่อเรียนรู้และฝึกปฏิบัติ
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าในใจนางยังมีความคิดหนึ่ง รอเมื่อนางเติบใหญ่ นางจะเปิดโรงหมอหลายแห่งเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านสามัญ
เป็นผู้สร้างกุศล ย่อมมีอายุยืนยาวและวาสนายั่งยืน
“เจียเหอ อาหารเสร็จแล้ว เฉิงอวี้อาของเจ้าทำเนื้อหมูป่าผัดขึ้นฉ่ายใส่ซอสที่เจ้าชอบที่สุดให้”