「ท่านพ่อ ช่วงนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้างที่สำนักศึกษาหลวง มีเรื่องพิเศษอันใดเกิดขึ้นหรือไม่」
「ก็ดี ไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น อีกไม่กี่วันจะมีงานชุมนุมกวีให้พวกเราเข้าร่วม ได้ยินว่ามีเหล่าบัณฑิตและผู้มีชื่อเสียงในเมืองหลวงมาถกถามแลกเปลี่ยนความรู้กัน」
โจวเฉิงอวี้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงเรียบ
「ท่านพ่อไม่ได้พบคนประหลาดหรือมีใครพูดจาแปลก ๆ กับท่านบ้างหรือ」
หลิวเจียเหอเอียงศีรษะเล็กน้อย เม้มริมฝีปาก ดวงตาฉายแววฉงน
นางจำได้ชัดเจนว่าในชาติก่อน ทุกคนเรียกโจวเฉิงอวี้ว่าองค์ชาย คำเรียกเช่นนี้ย่อมหมายถึงผู้มีเชื้อพระวงศ์
นักเรียนในสำนักศึกษาหลวง นอกจากเหล่าบัณฑิตผู้สอบได้เจี้ยหยวนจากที่ต่าง ๆ แล้ว ก็ยังมีบุตรหลานเชื้อพระวงศ์และตระกูลขุนนางเข้าศึกษาและไปมาหาสู่กันที่นั่น โจวเฉิงอวี้น่าจะมีโอกาสพบคนในราชวงศ์ได้ไม่ยาก
พวกเขายังไม่รู้ชาติกำเนิดของโจวเฉิงอวี้หรือ
หรือเป็นเพราะยังไม่ถึงเวลา ครานี้พวกนางจึงเข้าเมืองหลวงก่อนกำหนด ทำให้เรื่องราวเปลี่ยนแปลงไป?
「ไม่มี」โจวเฉิงอวี้ยังคงส่ายหน้า
「แต่งานชุมนุมกวีนั่น ข้าไม่คิดจะไป วันนั้นตรงกับวันหยุดพอดี เดือนนี้ข้ามีเวลาว่างเพียงวันเดียว จึงคิดจะช่วยพวกเจ้า」
โจวเฉิงอวี้เปลี่ยนความคิด แล้วหันไปกล่าวกับหลิวอาเฉียวและคนอื่น ๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง
นับแต่เดินทางมาถึงเมืองหลวง ช่วงที่ผ่านมาเขาเอาแต่เรียนอยู่ที่สำนักศึกษาหลวง ไม่ได้ใช้เวลาอยู่เป็นเพื่อนหลิวอาเฉียวและคนอื่น ๆ เลย
เขารู้ว่าพวกนางเปิดร้านในเมืองหลวงและยุ่งวุ่นวายทุกวัน จึงอยากช่วยแบ่งเบาภาระบ้าง