หลิวเจียเหอตรวจชีพจรแล้วจึงพบว่า ร่างกายของท่านหญิงจ้าวหลานภายนอกดูแข็งแรง ทว่าภายในกลับอ่อนแอ แรงกระทบกระเทือนครั้งนี้กระตุ้นโรคเรื้อรังบางอย่างที่ซ่อนอยู่ให้กำเริบขึ้นมา
หากไม่พบเสียแต่เนิ่น ๆ ปล่อยไว้นานเข้า ร่างกายของท่านหญิงย่อมทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ
“เจ้าหมายความว่า ร่างกายของเปิ่นกงมีโรคอย่างนั้นหรือ? เป็นโรคใด?”
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของท่านหญิงจ้าวหลานก็เผยแววประหลาดใจ
นางนึกว่าตนเพียงโกรธจนหมดสติไป คาดไม่ถึงว่าร่างกายจะมีปัญหาด้วย
“ปอดและอวัยวะภายในของท่านหญิงมีอาการอุดตันอยู่บ้าง โชคดีที่พบได้ทันท่วงที ตอนนี้เพียงกินยาไม่กี่เทียบและบำรุงร่างกายให้ดี ก็จะหายเป็นปกติเพคะ”
“หากไม่พบ แล้วภายหน้าจะเป็นอย่างไร?” ท่านหญิงถามอย่างร้อนใจ
“หากพบช้า การรักษาจะยุ่งยากขึ้น อีกทั้งโอกาสรักษาหายก็ไม่สูงเพคะ”
หลิวเจียเหอตอบไปตามจริง
หากพบช้า ปอดและอวัยวะภายในของท่านหญิงย่อมเสื่อมสภาพ ต่อให้นำน้ำพุวิญญาณในมิติของนางมาใช้ ก็ทำได้เพียงบรรเทาอาการให้ดีขึ้นเล็กน้อย และยืดอายุออกไปได้อีกสองสามปี
อวัยวะภายในของมนุษย์ไม่เหมือนผิวหนัง ต่อให้เสียโฉมก็ยังใช้น้ำพุวิญญาณช่วยให้เกิดใหม่ได้ ทว่าอวัยวะภายในเป็นสิ่งที่ไม่อาจงอกขึ้นใหม่
“น้องเจียเหอ เจ้าต้องรักษามารดาของข้าให้หายให้ได้นะ”
ยามนั้น ท่านหญิงน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองหลิวเจียเหออย่างวิงวอน
หลิวเจียเหอพยักหน้า “ท่านหญิงน้อยโปรดวางใจ ท่านหญิงตรวจพบอาการแต่เนิ่น ๆ ครั้งนี้ เพียงกินยาไม่กี่เทียบและบำรุงร่างกายให้ดี ก็จะหายขาดเพคะ”
“ดูท่าครั้งนี้เปิ่นกงกลับได้เคราะห์ร้ายกลายเป็นดีเสียแล้ว”