เจ้าที่ดินแดนอเมริกาเหนือ เปิดเกมรับขวัญผู้จัดการบ้านสาวงาม

ตอนที่ 2 แดนที่ดินหนึ่งแสนเอเคอร์ สะเทือนใจสาวสวยผมทอง

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ลำตัวเครื่องบินสั่นสะเทือนอย่างแรง

ฉู่หรานตื่นขึ้นจากความฝัน

นอกห้องโดยสารมีเมฆหนาทึบ กระแสลมปั่นป่วนทำให้เกิดเสียงดังอื้ออึงเล็กน้อยภายในห้องโดยสาร

เสียงหญิงสาวร้องตกใจดังขึ้นข้างกาย

ไอวีถือแชมเปญไว้ไม่มั่น ครึ่งแก้วของเหลวสีทองอ่อนหกรดตัวเองจนหมด

ของเหลวเย็นเฉียบไหลลงมาตามลำคอขาวผ่อง ซึมเข้าไปในเสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปของเธอ

เมื่อผ้าเปียกก็โปร่งแสงขึ้นทันที

เนื้อผ้าแนบสนิทกับทรวงอกอวบอิ่ม ร่องอกลึกจนมองไม่เห็นก้นยังมีหยดน้ำใสเกาะพราว

ไอวีลนลานอยู่บ้าง รีบดึงกระดาษทิชชูออกมาเช็ด

เอวบางขยับบิดไปมาตามท่าทางของเธอ

ต้นขาขาวผ่องสองข้างเสียดสีกันอยู่ใต้กางเกงขาสั้น เผยเสน่ห์เย้ายวนแบบสาวสะพรั่ง

ฉู่หรานยื่นทิชชูเปียกสองสามแผ่นให้ สีหน้าเรียบเฉย

ไอวีรับทิชชูเปียกไปเช็ดคราบน้ำที่หน้าอก

คอเสื้อถูกดึงเปิดออกเล็กน้อย เผยผิวขาวเนียนนุ่มเป็นบริเวณกว้าง

“ขอบคุณนะ กระแสลมนี่น่ารำคาญจริง ๆ” เธอบ่น

【ติ๊ง! สแกนบุคคลเป้าหมายเสร็จสิ้น】

【ชื่อ: ไอวี โจนส์】

【อายุ: 21 ปี】

【อาชีพ: นางแบบรถดาวรุ่งแห่งลอสแอนเจลิส】

【ส่วนสูง: 175 เซนติเมตร】

【งานอดิเรก: ขี่ม้า ชิมไวน์ คบหาสมาคมกับชนชั้นสูง】

【สิ่งที่เกลียด: คนจน คนหลงตัวเอง】

【ค่าความประทับใจปัจจุบัน: 10】

ฉู่หรานมองแผงข้อมูลเสมือนตรงหน้าแล้วก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมา

ระบบเขียนคำตอบสำหรับจีบสาวไว้ให้เห็นกันโต้ง ๆ เลย

ฉู่หรานเอ่ยขึ้นด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงแคลิฟอร์เนียแท้ว่า “คุณดื่มสปาร์กลิงไวน์พิโนต์นัวร์ ความเป็นกรดค่อนข้างสูงและมีน้ำตาลมาก ใช้แค่กระดาษทิชชูแห้งเช็ดไม่สะอาดหรอกครับ ควรไปจัดการในห้องน้ำด้วยน้ำอุ่น ไม่อย่างนั้นพอเสื้อแห้งแล้วจะรู้สึกไม่สบายตัว”

พอพูดออกไป ฉู่หรานเองก็ยังรู้สึกแปลกใหม่

ภาษาอังกฤษคล่องแคล่วราวกับภาษาแม่ เป็นทักษะเริ่มต้นที่ระบบมอบให้โดยแท้

ไอวีชะงักไปชั่วขณะ

เธอประหลาดใจกับสำเนียงแท้ ๆ ของฉู่หราน

ยิ่งไปกว่านั้น แค่มองคราบไวน์เพียงแวบเดียว เขาก็บอกชนิดของไวน์ได้อย่างแม่นยำ

“คุณรู้เรื่องไวน์แดงดีมากเลยเหรอคะ” แววอยากรู้อยากเห็นวาบผ่านดวงตาของไอวี

ฉู่หรานเอนหลังพิงเบาะกว้าง น้ำเสียงสบาย ๆ “พอรู้บ้างครับ ปกติห้องเก็บไวน์ที่ฟาร์มมีไวน์อยู่ไม่น้อย ดื่มจนชินแล้ว”

ไอวีพิจารณาชายหนุ่มชาวจีนตรงหน้าใหม่อีกครั้ง

ท่าทางสุขุม หน้าตาหล่อเหลา แถมยังพูดถึงห้องเก็บไวน์กับฟาร์มได้อย่างเป็นธรรมชาติ

“คุณจะไปเที่ยวลอสแอนเจลิสเหรอคะ” ไอวีเป็นฝ่ายชวนคุย น้ำเสียงนุ่มนวลกว่าเดิมมาก

“ไม่ได้ไปเที่ยวครับ ผมจะไปรับมอบที่ดินส่วนตัวของตัวเอง” ฉู่หรานตอบเสียงเรียบ

“ซื้อที่ดินแถวลอสแอนเจลิสเหรอคะ นี่เป็นการลงทุนก้อนใหญ่เลยนะ” ไอวียิ้ม แล้วขยับตัวเข้าหาฉู่หรานเล็กน้อย “ฟาร์มของคุณใหญ่แค่ไหนคะ สักสองสามร้อยเอเคอร์ไหม”

ฉู่หรานส่ายหน้า “หนึ่งแสนเอเคอร์ครับ อยู่แถวเทือกเขาร็อกกี้ ชื่อคฤหาสน์หุบเขาไม้แดง”

บรรยากาศเงียบลงทันทีหลายวินาที

ไอวีอ้าปากแดงระเรื่อ ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่บนที่นั่ง

หนึ่งแสนเอเคอร์!

นั่นมันขนาดไหนกัน

นี่ไม่ใช่ฟาร์มธรรมดา แต่เป็นดินแดนส่วนตัวระดับสุดยอดอย่างแท้จริง!

ข้างในต้องมีทั้งเทือกเขา ทะเลสาบ หรือแม้แต่แหล่งแร่ที่ยังไม่ได้พัฒนาแน่นอน

การซื้อคฤหาสน์ระดับนี้ ต่อให้มีเงินอย่างเดียวก็ทำไม่ได้ ยังต้องมีเส้นสายและภูมิหลังที่แข็งแกร่งมากด้วย

หัวใจของไอวีเริ่มเต้นเร็วขึ้น

แววตาที่เธอมองฉู่หรานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ราวกับกำลังมองมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินนับหมื่นล้าน

【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของบุคคลเป้าหมายพุ่งสูงขึ้น ค่าความประทับใจปัจจุบัน: 60】

ฉู่หรานได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แล้วแอบขำอยู่ในใจ

ผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก

แต่รูปร่างหน้าตาของไอวีก็โดดเด่นจริง ๆ ผมบลอนด์ตาสีฟ้า รูปร่างเร่าร้อน ผิวขาวเนียนไร้ตำหนิ

ในลอสแอนเจลิส เธอก็นับเป็นสาวงามระดับแถวหน้า

ฉู่หรานเห็นการแจ้งเตือนจากระบบแล้ว จึงโยนเหยื่อล่อต่อไป

“คฤหาสน์ของผมมีทุ่งหญ้าธรรมชาติอยู่สองหมื่นเอเคอร์ แถมยังมีคอกม้าทันสมัยที่ว่างอยู่หลายแห่ง” ฉู่หรานมองเข้าไปในดวงตาของไอวี “ผมอยากหาม้าพันธุ์แท้ชั้นยอดมาเลี้ยงสักสองสามตัว แต่น่าเสียดายที่ไม่ค่อยรู้เรื่องการขี่ม้า”

พอได้ยินคำว่าขี่ม้า ดวงตาของไอวีก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

นี่คือกีฬาที่เธอชอบที่สุด!

การได้ขี่ม้าควบตะบึงไปทั่วดินแดนส่วนตัวขนาดหนึ่งแสนเอเคอร์ เป็นเรื่องที่เธอไม่เคยกล้าฝันถึงด้วยซ้ำ

ไอวีเลิกวางท่าถือตัวโดยสิ้นเชิง

เธอขยับเข้ามาใกล้ฉู่หรานอีกเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยเข้ามา

เพราะขยับตัวแรง คอเสื้อจึงเปิดกว้าง เผยผิวขาวผ่องแทบทั้งหมดเข้าสู่สายตาของฉู่หราน

“ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ ฉันพร้อมช่วยเสมอนะคะ” น้ำเสียงของไอวีเจือความออดอ้อนอย่างจงใจ ดวงตาสีฟ้าฉ่ำวาวจ้องมองฉู่หราน

เธอหยิบลิปสติกออกจากกระเป๋า แล้วเขียนหมายเลขชุดหนึ่งลงบนทิชชูเปียกด้วยตัวเอง

จากนั้นยัดใส่มือฉู่หราน ปลายนิ้วจงใจหรือไม่จงใจก็ไม่รู้ ข่วนฝ่ามือเขาเบา ๆ

“นี่เบอร์ส่วนตัวของฉันค่ะ คุณฉู่ พอเครื่องลงแล้วติดต่อฉันได้ทุกเมื่อเลยนะคะ”

ร่างของไอวีแนบชิดเข้ามามาก

คอเสื้อเปิดออกเล็กน้อย เนื้อขาวเนียนนุ่มขยับขึ้นลงตามลมหายใจ แทบจะสัมผัสแขนของฉู่หรานอยู่แล้ว

เธอยื่นทิชชูที่เขียนเบอร์โทรศัพท์ให้ พลางกะพริบดวงตาสีฟ้าฉ่ำวาว น้ำเสียงออดอ้อนว่า “คุณฉู่ พอเครื่องลงแล้วต้องโทรหาฉันนะคะ”

ทั้งสองกระซิบคุยกันอยู่ทางนี้ ทำให้ชายวัยกลางคนร่างอ้วนที่นั่งข้าง ๆ อิจฉาตาร้อน

ชายอ้วนพุงพลุ้ย สวมเรือนทองเรืองแสงบนข้อมือ แต่งตัวประณีตจนดูมันเยิ้ม

เดิมทีเขานั่งอยู่แถวหน้าของชั้นธุรกิจ พอเห็นรูปร่างเร่าร้อนของไอวีแล้วก็อดใจไม่ไหว จึงเป็นฝ่ายขยับเข้ามาหา

ชายอ้วนทิ้งตัวลงบนที่นั่งว่างริมทางเดิน กระแอมแล้วเผยฟันเหลืองให้ไอวีดู “คนสวย จะไปเที่ยวลอสแอนเจลิสเหรอ ผมมีคฤหาสน์หลังใหญ่ในเบเวอร์ลีฮิลส์ อยากให้พาไปเที่ยวไหม”

แววรังเกียจวาบผ่านดวงตาของไอวี

เธอเห็นผู้ชายวัยกลางคนที่มีเงินอยู่ไม่กี่หยวนแล้วชอบเอาไปอวดแบบนี้จนชินแล้ว

เมื่อเทียบกัน ชายหนุ่มข้างกายที่ครอบครองคฤหาสน์ขนาดหนึ่งแสนเอเคอร์จึงเป็นเป้าหมายของเธอในคืนนี้อย่างแท้จริง

ไอวีเพียงยิ้มอย่างมีมารยาท ไม่ได้ตอบอะไรเลย

เธอหันกลับไปส่งสายตาหวานให้ฉู่หรานต่อ พร้อมจงใจยืดหลังตรง

ร่องอกลึกเผยออกมาอย่างชัดเจน ผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้างจนทำให้คนตาพร่า

เมื่อเห็นสาวสวยไม่สนใจ สีหน้าของชายอ้วนก็เริ่มรักษาไว้ไม่อยู่

เขาหันไปมองฉู่หราน น้ำเสียงแฝงความดูแคลน “หนุ่มน้อย ทำงานที่ไหนล่ะ เห็นแต่งตัวธรรมดาขนาดนี้ บริษัทส่งมาทำงานที่อเมริกาเหนือหรือไง”

ฉู่หรานไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา น้ำเสียงสงบนิ่ง “ผมเพิ่งลาออก กำลังจะไปพักผ่อนที่อเมริกาเหนือ”

ชายอ้วนคึกคักขึ้นมาทันที เสียงดังขึ้นอีกหลายระดับ “โอ้โห คนหนุ่มลาออกโดยไม่มีงานรองรับไม่ดีนะ ฉันรู้จักเจ้าของธุรกิจใหญ่ในซิลิคอนแวลลีย์หลายคน จะให้ช่วยแนะนำงานให้ไหม”

ฉู่หรานรู้สึกว่าคนคนนี้ช่างพูดมากจนน่ารำคาญ

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมซื้อที่ดินแปลงหนึ่งในลอสแอนเจลิสแล้ว ต่อไปก็จะอยู่ที่คฤหาสน์”

ชายอ้วนชะงักไป ก่อนจะหัวเราะลั่นทันที

เสียงหัวเราะดึงดูดให้ผู้โดยสารชาวต่างชาติอีกหลายคนในชั้นธุรกิจหันมามอง

“ซื้อที่ดินเหรอ สร้างคฤหาสน์งั้นเหรอ”

ชายอ้วนเหมือนได้ยินเรื่องตลกที่ขำที่สุดในโลก “น้องชาย จะจีบสาวก็ต้องมีความรู้พื้นฐานบ้าง รู้ไหมว่าที่ดินในอเมริกาเหนือแพงแค่ไหน นายซื้อไปกี่ตารางเมตรกัน ถึงกล้าพูดว่าจะสร้างคฤหาสน์”

ชายอ้วนพูดไปก็ยิ่งได้ใจ หันไปมองไอวี

“คนสวย อย่าโดนคนจนแบบนี้หลอกนะ เดี๋ยวนี้คนหนุ่มเพื่อเอาเปรียบคนอื่นนิดหน่อยก็กล้าคุยโวไปเรื่อย!”

ฉู่หรานไม่ได้โกรธ

เพราะระบบสแกนเบื้องหลังของชายอ้วนออกมาแล้ว

【ชื่อ: เจ้าต้าไห่】

【สถานะทรัพย์สิน: มีบริษัทเปลือกนอกสองแห่งในชื่อของตน เป็นหนี้สี่สิบล้าน และกำลังเตรียมยักย้ายทรัพย์สินเพื่อหลบหนี】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป