เช้าวันรุ่งขึ้น
แสงแดดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่
ฉู่หรานลืมตาขึ้น แล้วยืดเส้นยืดสาย
เขารู้สึกว่าร่างกายเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับมีพละกำลังเหลือเฟือ ใช้เท่าไรก็ไม่หมด
เมื่อเลิกผ้าห่มขึ้นดู ร่างกายที่เดิมค่อนข้างผอมบางกลับมีกล้ามเนื้อขึ้นเป็นมัดอย่างชัดเจน
กล้ามหน้าท้องทั้งแปดมัดมีสันเหลี่ยมเด่นชัด ดูแข็งแรงกำยำขึ้นกว่าเดิมมาก
【ติ๊ง! เสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายเสร็จสิ้น สมรรถภาพร่างกายในปัจจุบัน: ระดับสูงสุด】
ฉู่หรานยิ้มอย่างพึงพอใจ
เสียงรองเท้าส้นสูงดังมาจากนอกประตู
โอลิเวียถือถาดอาหารเช้าเดินเข้ามา
วันนี้เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดยูนิฟอร์มสีขาวที่แนบเนื้อยิ่งกว่าเดิม คอเสื้อยังคงเปิดลึก
เนินเนื้อขาวผ่องนุ่มนิ่มขยับไหวตามจังหวะก้าว ร่องอกลึกชวนให้ละสายตาไม่ได้
“เจ้านายคะ อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ”
โอลิเวียวางถาดอาหารลงบนโต๊ะ “ตามที่คุณสั่งไว้ เช้านี้ต้องไปจดทะเบียนใช้น้ำ ไฟฟ้า และอินเทอร์เน็ตที่เมืองค่ะ”
ฉู่หรานพยักหน้า
เขาลุกขึ้นจากเตียง
กล้ามเนื้อแข็งแรงเป็นมัดเผยให้โอลิเวียเห็นอย่างเต็มตา
โอลิเวียชะงักไปเล็กน้อย
ดวงตาสีฟ้าครามฉายแววประหลาดใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
เธอพบว่าเพียงชั่วข้ามคืน รูปร่างของเจ้านายดูสมบูรณ์แบบขึ้นกว่าเดิมเสียอีก
ฉู่หรานหยิบเสื้อเชิ้ตลำลองขึ้นมาสวมอย่างไม่ใส่ใจ
โอลิเวียยืนอยู่ข้าง ๆ สายตาเหม่อลอยเล็กน้อย
เธอโค้งตัวลงนิดหนึ่ง แล้วยื่นสเต๊กวากิวชิ้นใหญ่ที่หั่นเตรียมไว้ให้
“เจ้านายคะ ที่ว่าการในเมืองเปิดตอนเก้าโมงค่ะ” โอลิเวียพูดเสียงเบา
โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เป็นคำขอวิดีโอคอลจากไอวี
ฉู่หรานกดรับสายอย่างไม่ใส่ใจ
ใบหน้าสวยประณีตของไอวีปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ดูเหมือนเธอเพิ่งตื่น กำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงใหญ่ในอพาร์ตเมนต์ใจกลางลอสแอนเจลิส