กลับมายังคฤหาสน์สุดหรูในคฤหาสน์ของเขา
ไฟฟ้า น้ำประปา และอินเทอร์เน็ตเปิดใช้ได้ครบถ้วนอย่างที่คิดไว้
ฉู่หรานนั่งอยู่บนโซฟาตัวกว้างแสนนุ่มสบายในห้องนั่งเล่น
โอลิเวียกำลังจัดวัตถุดิบแยกประเภท ใส่ตู้เย็นบานคู่ขนาดยักษ์ในห้องครัวทั้งสามห้อง
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เธอก็เดินมาหาฉู่หราน
“เจ้านายคะ มื้อกลางวันอยากรับประทานอะไรคะ” โอลิเวียถามเสียงหอบเล็กน้อย แก้มแดงระเรื่อจากการออกแรง
“ทำสเต๊กง่าย ๆ สองชิ้นก็พอ” ฉู่หรานชี้ไปยังเคาน์เตอร์บาร์ด้านข้าง
“ได้ค่ะ เจ้านาย” โอลิเวียหมุนตัวเดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์
ส่วนโค้งเว้าของสะโพกใต้กระโปรงรัดรูปนั้นไร้ที่ติ
ฉู่หรานเอนกายพิงโซฟา หยิบโทรศัพท์ออกมาเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วหนึ่งกิกะบิตของคฤหาสน์
พอเปิดวีแชท เขาก็เห็นข้อความล่าสุดจากไอวี
ไอวี: คุณฉู่คะ เมื่อกี้ตอนซ้อมงานแสดงรถ หนูเผลอข้อเท้าพลิก เจ็บมากเลยค่ะ คุณช่วยขับรถมารับหนูในตัวเมืองลอสแอนเจลิสได้ไหมคะ
เธอแนบรูปมาด้วยหนึ่งใบ
ในภาพ ไอวีนั่งอยู่บนเก้าอี้พักผ่อนหลังเวที
เท้าขาวผ่องข้างหนึ่งถอดรองเท้าส้นสูงออก เผยให้เห็นข้อเท้าที่แดงบวมเล็กน้อย
แต่จุดสำคัญของรูปไม่ได้อยู่ที่เท้าเลย
มุมถ่ายรูปของไอวีนั้นชวนให้คิดไปไกล
เธอถ่ายจากมุมสูงก้มลงมา
คอเสื้อเว้าต่ำจนน่าตกใจ เนินเนื้อขาวผ่องนุ่มนวลกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาพ
ฉู่หรานมองภาพนั้นแล้วมุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย