หนิงชวนเพิ่งทำท่าดังก์เหินฟ้าอันน่าทึ่ง แต่กลับมีสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับไม่ได้ทำอะไรลงไป
ทว่าบรรดาแฟน ๆ ในสนามกลับไม่มีใครสงบใจได้เลย พวกเขามองหนิงชวนราวกับกำลังมองยมทูต แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“พระเจ้า! เขากระโดดข้ามเควิน-เลิฟไปเลย นี่มันพรสวรรค์ด้านสมรรถภาพร่างกายบ้าบออะไรกัน!?”
“ในรองเท้าเขาซ่อนสปริงไว้หรือไง?”
“ไอ้เด็กหวยเซียบ้านั่น... ถึงกับเลียนแบบดังก์มรณะของวินซ์ คาร์เตอร์ได้!”
“เดี๋ยวนะ เรามาดูรัสเซลล์กับเควินแสดงไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงโดนหมอนั่นสะกดสายตาได้ล่ะ?”
“...............”
เสียงอุทาน เสียงวิจารณ์ และเสียงชื่นชมดังไม่ขาดสาย การแสดงของหนิงชวนหลังเริ่มการแข่งขันราวกับระเบิดปรมาณูขนาดมหึมาที่ถล่มฮิโรชิมา จนเกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ
แฟน ๆ หลายคนพอเอามาเปรียบเทียบกันแล้วก็เพิ่งรู้ตัวว่า... เวสต์บรุกก็แค่เจ้าหนุ่มหัวร้อนที่วิ่งเร็วหน่อยและมีสมรรถภาพร่างกายพอใช้เท่านั้น!
ทั้งพรสวรรค์และแรงกดดันในเกมบุก ตลอดจนด้านอื่น ๆ ล้วนสู้หนิงชวนไม่ได้!
เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา เวสต์บรุกดูไร้เดียงสาราวกับเด็กประถม ส่วนหนิงชวนกลับดูเหมือน “บุตรแห่งสวรรค์ที่ถูกเลือก”!
ผลงานทั้งเกมรุกและเกมรับตั้งแต่เริ่มแข่งของเขายังทำให้แมวมองนับไม่ถ้วนตาเป็นประกาย
สูง 198 เซนติเมตร แค่ส่วนสูงนี้ก็ทำให้ใคร ๆ คลั่งได้แล้ว ที่สำคัญคือ... หนุ่มคนนี้หน้าตาดี พรสวรรค์เต็มเปี่ยม แถมยังมีทักษะยอดเยี่ยมอีก ใครจะทนไหว?
เดิมทีคิดว่าการแข่งวันนี้มีแค่มังกรหลับอย่างเวสต์บรุก แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าที่ไหนมีมังกรหลับ ที่นั่นย่อมมีหงส์ซ่อน!
วันนี้เหล่าแมวมองตั้งใจมาดูเวสต์บรุกกับเลิฟ แต่หนิงชวนกลับกลายเป็นเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ที่สุด
“เขาเป็นใครกัน!?”
ณ สำนักงานผู้บริหารทีมเลเกอร์สในลอสแอนเจลิส เจอร์รี บัส เจ้าของทีมลุกพรวดจากเก้าอี้ด้วยความตกตะลึง แล้วหันไปมองเมจิก จอห์นสัน ตำนานของทีม
“ดราฟต์ปีนี้มีดาวรุ่งคนนี้ด้วยหรือเปล่า?”
พอเห็นเมจิกส่ายหน้า เขาก็คว้าโทรศัพท์ตั้งโต๊ะทางซ้ายมือแล้วกดหมายเลขอย่างรวดเร็ว พออีกฝ่ายรับสายก็รีบตะโกนใส่หูโทรศัพท์ว่า “มิตช์ รีบไปสืบเรื่องนักศึกษาปีหนึ่งของวิทยาลัยเดวิดสันคนนั้นที เขาใส่เสื้อหมายเลข 23!”
“ตอนนี้กำลังแข่งเกมอุ่นเครื่องอยู่ที่ยูซีแอลเอ!”
“จำไว้ ก่อนคืนนี้ฉันต้องได้ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเขา!”
ภาพตัดกลับมายังพอลลี พาวิเลียนของยูซีแอลเอ
หลังทำท่าดังก์เหินฟ้าสำเร็จ หนิงชวนก็เหมือนเปิดเส้นลมปราณทั้งสองสายจนทะลวงโล่ง ในเวลาที่เหลือของการแข่งขัน เขาเล่นได้อย่างไร้เทียมทาน ทั้งเลี้ยงบอลทะลวงเข้าไปดังก์อย่างพลิ้วไหว ทั้งกระโดดยิงระยะกลาง เขาผสานการบุกทะลวงกับการยิงจนฉีกแนวรับของมหาวิทยาลัยยูซีแอลเอขาดกระจุย
ความเข้มข้นของลีกมหาวิทยาลัยเทียบกับเกมเอ็นบีเอไม่ได้อยู่แล้ว ฝีมือของคู่แข่งส่วนใหญ่เป็นแค่ผู้เล่นระดับชายขอบของเอ็นบีเอ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ถูกดราฟต์ด้วยอันดับสูง
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับตัวประหลาดพรสวรรค์อย่างหนิงชวน ผู้มีต้นแบบพรสวรรค์แบบจอร์แดน อย่าว่าแต่จะป้องกันให้ได้เลย แค่จำกัดเกมเขาเล็กน้อยหรือสร้างปัญหาให้ยังทำได้ยาก
วันนี้เวสต์บรุกโดนถล่มยับเยิน แถมยังเตี้ยกว่าหนิงชวนหนึ่งช่วงหัว การทำคะแนนต่อหน้าอีกฝ่ายจึงง่ายราวกับดื่มน้ำ
ในเวลาที่เหลือ เขากลายเป็นเหมือนตะแกรงรั่วไปทุกด้าน หนิงชวนแสดงพรสวรรค์และความสามารถในการบุกอย่างบ้าคลั่งอยู่เหนือหัวเขา
เวสต์บรุกป้องกันไม่อยู่เลย ต่อให้ตะโกนเรียกเพื่อนร่วมทีมมารุมประกบอย่างบ้าคลั่ง หนิงชวนก็ยังแก้ทางได้ง่าย ๆ ต่อให้ทำฟาวล์ก็หยุดเขาไม่ได้!
การแข่งขันเอ็นซีเอเอแบ่งเป็น 2 ครึ่ง ครึ่งละ 20 นาที
ครึ่งแรกหนิงชวนลงเล่น 18 นาที ทะยานฟ้าเหินดินได้ทุกอย่าง กดไปถึง 36 คะแนน!
ภายใต้ฟอร์มระเบิดพลังของหนิงชวนในครึ่งแรก วิทยาลัยเดวิดสันนำมหาวิทยาลัยยูซีแอลเออยู่ 20 คะแนน ด้วยสกอร์ 50 ต่อ 30
เมื่อกลับเข้าห้องแต่งตัว เวสต์บรุกดูห่อเหี่ยวไปทั้งคน ต่อหน้าหนิงชวน เขาเป็นเหมือนเด็กประถมฝีมือห่วยที่ถูกอีกฝ่ายกดลงกับพื้นแล้วขยี้ซ้ำอย่างบ้าคลั่ง ทั้งยังโดนเสียงโห่เสียงเชียร์จนแทบไร้คำพูด
พูดอีกอย่างก็คือ หนิงชวนเหมือนเอากระบองยักษ์ไปกวนถังใบเล็ก ส่วนเวสต์บรุกดูท่าจะเป็นพวกชอบให้จบในกระบวนท่าเดียว...
“รัสเซลล์ ตอนนี้นายคงรู้แล้วสินะว่าโลกนี้กว้างใหญ่แค่ไหน?”
เมื่อเห็นลูกศิษย์คนโปรดเงียบงัน ฮอลแลนด์ เฮดโค้ชของยูซีแอลเอ ก็ตบไหล่เขา “เด็กเอ๋ย โลกนี้กว้างใหญ่นัก มีอัจฉริยะอยู่มากมาย การได้เข้าเรียนที่ยูซีแอลเอเป็นเพียงจุดเริ่มต้นในเส้นทางบาสเกตบอลของนายเท่านั้น!”
“ลืมผลงานที่นายเคยทำไว้ก่อนหน้านี้ไปซะ ต่อหน้าอัจฉริยะอย่างหนิงชวน เกียรติยศกับผลงานเก่า ๆ ของนายไม่มีค่าให้พูดถึงเลย!”
ลืมฉายาที่เป็นเพียงชื่อเรียกจอมปลอม อย่าหวนคิดถึงวันที่เคยทำอะไรตามใจในสมัยมัธยม
นับจากนี้ไป จงมุ่งมั่นโดยมีเป้าหมายใหม่คือการก้าวข้ามหนิงชวน!
ในสายตาของโค้ชฮอลแลนด์ การที่เวสต์บรุกถูกหนิงชวนถล่มยับในวันนี้ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย อย่างน้อยหลังจบเกมนี้ เวสต์บรุกก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ตอนนี้หนิงชวนอาจเป็นคนที่เก่งกว่าในสนาม แต่ถ้าให้เวลาเวสต์บรุกมากพอ
อนาคตใครจะเก่งกว่ากัน? เรื่องนี้ก็ยังพูดยาก!
ด้านเควิน-เลิฟที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็แทบน้ำตาร่วงเหมือนกัน ฉันโดนหนิงชวนกระโดดข้ามหัวแล้วดังก์ใส่เต็ม ๆ ทำไมโค้ชไม่ปลอบฉันบ้างล่ะ?
ดูเหมือนโค้ชฮอลแลนด์จะสังเกตเห็นสายตาออดอ้อนของเลิฟที่ส่งมา เขาจึงตบไหล่อีกฝ่าย เดินไปหาเลิฟ แล้วเริ่มเปิดฉากเทศนาปลุกใจ
ช่วงพักครึ่งจบลงอย่างรวดเร็ว
เกมครึ่งหลังของทั้งสองทีมสรุปได้ด้วยประโยคเดียวว่า
มหาวิทยาลัยยูซีแอลเอยอมแพ้ก่อนหมดเวลา หนิงชวนกดคะแนนทะลุ 40 แต้มแล้วก็ถูกเปลี่ยนตัวออกไปพักก่อนเช่นกัน
“โค้ชบ็อบ ปีนี้เราจะสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่!”
ที่น่าสนใจคือ หลังเกมหมดลุ้นแล้ว เคอร์รี่ที่นั่งอยู่บนม้านั่งสำรองก็โผเข้ากอดโค้ชบ็อบ “มีหนิงชวนอยู่ เราต้องสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ในศึกมาร์ชแมดเนสปีนี้ได้แน่!”
“ใช่! มีหนิงชวนอยู่ เราไม่ต้องกลัวทีมไหนทั้งนั้น!”
หลังจบเกมวันนี้ ทั้งเคอร์รี่และโค้ชบ็อบต่างคิดว่าเป้าหมายของทีมในปีนี้น่าจะขยับให้สูงขึ้นได้อีกหน่อย
อย่างเช่น... แชมป์เอ็นซีเอเอ?
ท้ายที่สุด การแข่งขันจบลงด้วยชัยชนะของวิทยาลัยเดวิดสันที่เอาชนะไปด้วยสกอร์ 88 ต่อ 60 ทิ้งห่างถึง 28 คะแนน!
ขณะเดียวกัน ณ สเตเปิลส์ เซ็นเตอร์
คูปแช็กทำงานได้รวดเร็วไม่น้อย ทันทีที่การแข่งขันระหว่างวิทยาลัยเดวิดสันกับมหาวิทยาลัยยูซีแอลเอจบลง แฟ้มข้อมูลส่วนตัวของหนิงชวนก็ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของบัสผู้พ่อแล้ว
“ตอนนี้ปัญหาคือ... ปีหน้าหนิงชวนจะเข้าร่วมดราฟต์เอ็นบีเอหรือเปล่า!”
“ถ้าเขาเข้าร่วม เราจะมีโอกาสคว้าตัวเขามาได้มากแค่ไหน?”
แววตาของบัสผู้พ่อเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น นับตั้งแต่ทีมคู่หู “โอเค” แตกคอกัน กองทัพม่วงทองอันรุ่งโรจน์ก็จมอยู่ในช่วงขาลงมานานถึงห้าปีกว่าแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงผลงานของทีมในตอนนี้เลย
นอกจากโคบี ไบรแอนต์กับลามาร์ โอดอมที่พอจะเอ่ยชื่อได้แล้ว ผู้เล่นที่เหลือก็มี... สแมช พาร์กเกอร์ ฉายายมทูต, ควาเม บราวน์ อดีตดราฟต์อันดับหนึ่งที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ, ไบรอัน คุก ตัวอันตรายแห่งบิ๊กทรี แค่มองรายชื่อผู้เล่นก็รู้สึกได้เลยว่าทีมนี้แข็งแกร่งจนน่ากลัว
“ต้องรีบวางแผนแล้ว ไม่อย่างนั้นปีหน้าหมอนี่ต้องโดนหลายทีมแย่งตัวแน่!”