“ดูท่าทางแล้ว วันนี้คู่แข่งคงไม่ได้มาเล่น ๆ!”
บนม้านั่งสำรองของยูซีแอลเอ ฮอลแลนด์ หัวหน้าโค้ชของทีม มองหนิงชวนที่มีสีหน้าสงบนิ่งราวกับสายลมพัดเมฆคล้อย แล้วก็อดร้อนใจไม่ได้ “รัสเซลล์ เควิน ถึงวันนี้จะเป็นแค่นัดอุ่นเครื่อง แต่ฉันไม่อยากให้เกมแรกของทีมจบลงด้วยความพ่ายแพ้!”
“วางใจเถอะโค้ช พวกเราไม่มีทางแพ้แน่นอน!”
เวสต์บรุกตบอกตัวเองเบา ๆ “ไอ้หนุ่มฝั่งโน้นถึงจะข่มขวัญพวกเราตอนวอร์มอัปได้ แต่พวกเราไม่ใช่คนที่จะโดนขู่จนกลัวหรอก!”
ถ้าดูแค่ช่วงวอร์มอัปก่อนแข่ง เวสต์บรุกก็คิดว่าวิทยาลัยเดวิดสันชนะไปแล้ว
แต่ต่อให้ซ้อมก่อนแข่งได้ดุดันแค่ไหน มันก็ไม่ได้ทำให้ทีมได้คะแนนเพิ่ม ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น!
ไม่นานนัก เสียงนกหวีดของกรรมการก็เป่าขึ้น การแข่งขันเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
ฝั่งวิทยาลัยเดวิดสัน นอกจากคู่การ์ดแดนหลังอย่างเคอร์รี่กับหนิงชวนแล้ว ผู้เล่นตัวจริงอีกสามคนก็เป็นแค่ตัวประกอบ
ฝั่งยูซีแอลเอก็เหมือนกัน นอกจากดาร์เรน คอริสัน รัสเซลล์ เวสต์บรุก และเควิน-เลิฟแล้ว อีกสองคนที่เหลือก็เป็นแค่ตัวประกอบ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเกมอุ่นเครื่องระหว่างวิทยาลัยเดวิดสันกับยูซีแอลเอในวันนี้ มีธีมหลักเป็นสามประสานปะทะคู่แกนหลักแดนหลังของเดวิดสัน
เพราะความได้เปรียบด้านส่วนสูง เลิฟจึงเอาชนะการกระโดดแย่งบอลได้อย่างง่ายดายแทบไม่ต้องออกแรง
ยูซีแอลเอเจ้าบ้านเป็นฝ่ายได้ครองบอลบุกครั้งแรกของเกม
คอริสันพาบอลขึ้นมาถึงแดนหน้า ปฏิกิริยาแรกของเขาย่อมเป็นการส่งบอลให้เวสต์บรุก
เวลานั้นเวสต์บรุกกำลังพยายามสลัดหนิงชวนให้หลุดจากตัว หนิงชวนที่รับหน้าที่ประกบเขาเข้าประชิดตั้งแต่เริ่มเกม ทำให้เวสต์บรุกอึดอัดอยู่ไม่น้อย
แต่เวสต์บรุกก็ยังวิ่งตัดกลับได้อย่างสวยงามจนสลัดหนิงชวนหลุด คอริสันเห็นจังหวะแล้วก็ส่งบอลให้ทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่เสี้ยววินาที
คอริสันคิดว่าเวสต์บรุกจะรับบอลได้อย่างง่ายดาย จากนั้นใช้ความเร็วบุกทะลวงเข้าเขตโทษ แล้วขึ้นดังก์ขวานฟ้าผ่าจุดประกายเกมรุกให้ทีม
แต่ในจังหวะที่เวสต์บรุกกำลังจะรับบอล คอริสันกลับเห็นหนิงชวนเหยียดมือออกไป ทั้งที่อยู่ด้านหลังเวสต์บรุกแท้ ๆ กลับเอื้อมแตะบอลได้ก่อน
หนิงชวนไม่ยอมแพ้หลังถูกสลัดหลุด เขายังไล่ตามเวสต์บรุกไม่ลดละ และสุดท้ายก็ใช้ช่วงแขนที่ยาวกว่าเข้าปัดขัดขวางลูกส่งได้สำเร็จ
หนิงชวนปัดบอลหลุดมือ เวสต์บรุกจึงรับบอลไม่ทัน
แต่หนิงชวนคงขโมยบอลด้วยมือเดียวตรง ๆ ไม่ได้ เขาแค่ปัดบอลออกไป บอลลอยออกนอกสนาม หากออกเส้นข้างไปจริง ๆ สิทธิ์ครองบอลก็ยังเป็นของยูซีแอลเอ!
ทุกคนต่างรอให้บอลลอยออกเส้นข้าง มีเพียงหนิงชวนที่ราวกับเห็นผู้เชี่ยวชาญสายมาโซคิสม์อยู่ตรงหน้า จึงวิ่งไล่บอลสุดแรงเกิด
ถึงอย่างไรเขาก็ไล่บอลไม่ทันอยู่ดี แต่หนิงชวนยังเหยียดแขนยาวคว้าบอลกลับมาได้พอดี ก่อนมันจะลอยพ้นเส้นหลัง แล้วปัดส่งกลับเข้ามาในสนาม
เคอร์รี่เห็นดังนั้นก็ออกตัวทันที ก่อนรับบอลที่หนิงชวนช่วยเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว!
บอลถูกช่วยกลับเข้ามาในสนามก็จริง แต่หนิงชวนเบรกไม่ทัน เมื่อครู่เขาเร่งสปีดวิ่งเต็มกำลัง แรงเฉื่อยจึงมหาศาลจนหยุดไม่อยู่ พุ่งตรงไปทางโต๊ะผู้บรรยาย
ผู้บรรยายหลายคนในสนามคิดว่าหนิงชวนจะพุ่งเข้ามาเล่นงานพวกเขา แต่ในจังหวะที่กำลังจะชน หนิงชวนกลับกระโดดขึ้นด้วยสองขา ก่อนจะล้มทับสาวสวยหน้าอกอวบคนหนึ่งที่อยู่ข้างโต๊ะบันทึกคะแนน
เพราะในสมัยมหาวิทยาลัย เหล่าเชียร์ลีดเดอร์มักนั่งอยู่ตรงเส้นหลังหรือเส้นข้างเพื่อส่งเสียงเชียร์ทีม
เพื่อนร่วมทีมถึงกับตาค้าง ไอ้หมอนี่ฉวยโอกาสเอาเปรียบคนอื่น ยังเล่นท่ายากได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
หนิงชวน นายมันตัวจริงเรื่องนี้เลย!
ไม่นาน กลิ่นหอมละมุนก็โชยเข้าจมูกเขา แต่หนิงชวนจะเป็นคนที่มัวเมาในสตรีเพศได้อย่างไรกัน?
เขาคิดถึงแต่การแข่งขัน ไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้มือข้างหนึ่งยันหน้าอกของแฟนบาสสาวแล้วลุกขึ้น ก่อนวิ่งกลับลงสนาม
แต่พอหนิงชวนกลับถึงสนาม ก็พบว่าเคอร์รี่ชู้ตเลย์อัปสวนกลับทำคะแนนไปแล้ว
หนิงชวนเสียดายแทบแย่ รู้อย่างนี้ก็บอกกันก่อนสิว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว อย่างน้อยเขาก็คงซุกหน้าอยู่กับกลิ่นหอมนั่นต่ออีกหน่อย!
แววตาที่เวสต์บรุกมองเขาในตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว เรื่องเกมรับ นอกจากพรสวรรค์กับทักษะแล้ว ทัศนคติก็สำคัญมากเช่นกัน
นักบาสบางคนชอบความรู้สึกตอนบุกขึ้นไปทำเลย์อัป พอถึงเกมรับกลับไม่มีสมาธิ ลนลานทำอะไรไม่ถูก ถึงขั้นยืนเท้าเอวปล่อยให้คู่แข่งเล่นอยู่หลายครั้ง
ความคิดแบบนั้นถือเป็นเรื่องปกติ เพราะเกมรับเป็นงานที่เหนื่อยแต่ไม่ค่อยได้อะไรตอบแทน
การไล่บี้คู่แข่งในเกมรับเปลืองพละกำลังมหาศาล แถมต่อให้หยุดการบุกได้ก็ไม่มีสถิติให้บันทึก จึงถูกมองข้ามได้ง่าย
เพราะฉะนั้น ถ้ามีใครเล่นเกมรับใส่คุณสุดชีวิต เขาก็ต้องเป็นผู้เล่นเกมรับตัวแกร่งที่ไม่สนใจสถิติส่วนตัวแน่นอน
จังหวะเมื่อครู่หนิงชวนแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นแบบนั้นอย่างชัดเจน ทั้งที่ถูกสลัดหลุดไปแล้วก็ยังไล่ตามราวกับหมาบ้า ทั้งที่บอลกำลังจะออกนอกสนามแน่ ๆ ก็ยังพุ่งตัวออกไปช่วยบอลอย่างไม่ลังเล
แม้หนิงชวนจะเปิดเกมด้วยท่าทีดุดันราวกับหมาบ้าในเกมรับ
แต่แฟน ๆ ในพอลลี พาวิเลียนกลับไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด
ทำไมน่ะหรือ?
เพราะพวกเขาเชื่อว่าหนุ่มน้อยที่หน้าตาคล้ายเต่านินจาคนนั้นจะตอบโต้กลับมาในไม่ช้า
สายตาของเหล่าแฟน ๆ จับจ้องไปที่เวสต์บรุก
หลังได้บทเรียนจากเมื่อครู่ คราวนี้คอริสันซึ่งพาบอลขึ้นมาถึงแดนหน้า จึงส่งบอลให้เวสต์บรุกด้วยการยื่นส่งต่อถึงมืออย่างใส่ใจ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเกมรับของหนิงชวน เวสต์บรุกโยกหลอกเปลี่ยนทิศทางแล้วเร่งสปีด สลัดตัวประกบหลุดทันที ก่อนก้าวยาว ๆ บุกทะลวงเข้าเขตโทษ!
เวสต์บรุกยิ้มบาง ๆ แน่นอนว่าเขาไม่เห็นหนิงชวนที่อยู่ด้านหลังยิ้มอย่างเป็นมิตรเช่นกัน
นายคิดว่าฟางซิวผู้มีเทมเพลตไมเคิล จอร์แดนจะไล่เวสต์บรุกไม่ทันจริง ๆ หรือ?
เขาจงใจปล่อยให้เวสต์บรุกบุกเข้าไปต่างหาก!
เมื่อเห็นเวสต์บรุกถือบอลบุกอย่างดุดันเข้าเขตโทษ แฟน ๆ ยูซีแอลเอทั้งสนามก็ลุกขึ้นยืนโห่ร้อง!
ท่ามกลางเสียงเชียร์ของแฟน ๆ ทั่วสนาม เวสต์บรุกก้าวกระโดดขึ้นจากบริเวณเขตโทษ ง้างแขนกลางอากาศจนสุดตัว ท่วงท่าสง่างามยิ่งนัก ก่อนจะไม่สนใจเกมรับของเซ็นเตอร์ตัวจริงจากวิทยาลัยเดวิดสัน แล้วพุ่งอัดห่วงอย่างดุดัน!
ถึงตอนนี้เวสต์บรุกจะยังเป็นแค่เวสต์บรุกวัยหนุ่ม แต่ความสูงในการกระโดด ความเร็วในการดีดตัวขึ้น และท่าทางกลางอากาศของเขาก็ยังทำให้แฟน ๆ ตื่นตาตื่นใจ!
“อะไรวะเนี่ย?”
แต่ในวินาทีต่อมา ท่ามกลางเสียงฮือฮาของแฟน ๆ ในสนาม หนิงชวนที่ไล่ตามมาจากด้านหลังก็กางแขนกลางอากาศ แล้วตบลูกดังก์ของเวสต์บรุกกระจายชนิดเลือดสาด!
เขากดเวสต์บรุกที่ทะยานขึ้นฟ้าลงมาจากด้านหลังตรง ๆ!
“โครม!”
เวสต์บรุกเสียการทรงตัวกลางอากาศ ร่วงลงพื้นด้วยสีหน้างุนงง
นี่อาจเป็นครั้งแรกในอาชีพนักบาสของเขาจนถึงตอนนี้ ที่บุกเข้าไปยัดห่วงไม่สำเร็จ แถมยังโดนบล็อกจากด้านหลังอีกด้วย!
แต่หนิงชวนที่บล็อกได้สำเร็จกลับไม่แม้แต่จะเหลียวมองเวสต์บรุกที่นอนอยู่บนพื้น เขาส่งบอลให้เคอร์รี่แล้วรีบวิ่งสวนกลับขึ้นแดนหน้า
แดนหน้าของยูซีแอลเอไม่มีผู้เล่นเหลืออยู่แล้ว คราวนี้เคอร์รี่จึงชะลอความเร็วขณะครองบอล รอจนหนิงชวนที่พุ่งขึ้นมาจากด้านหลังมาถึง ก่อนจะกระแทกบอลลงพื้นอย่างแรงตรงเส้นโทษ!
“ปัง!”
ในจังหวะที่บอลกระทบพื้นแล้วเด้งขึ้น หนิงชวนก็พุ่งทะยานมาถึง!
มือซ้ายรับบอล แล้วเปลี่ยนไปมือขวาจากด้านหลัง!
หนิงชวนจ้องห่วง สลับมือด้านหลังกลางอากาศ ก่อนยัดห่วงมือเดียวอย่างทรงพลัง!!!
“วู้ฮู พวก! ดูสิว่านายทำบ้าอะไรลงไป!!!”
เคอร์รี่พุ่งไปข้างหนิงชวนทันที แล้วชนอกฉลองกันอย่างเร่าร้อน
ลูกนี้ระเบิดอารมณ์สุด ๆ จนเคอร์รี่ที่ชอบการดังก์มาตลอดยังเลือดเดือดพล่าน “หนิง บอกฉันที! หวยเซียมีวิชากังฟูจริง ๆ ใช่ไหม? นายฝึกเคล็ดวิชาอะไรมาเหรอ?”
ในฐานะเพื่อนร่วมทีมของหนิงชวน ตอนนี้เคอร์รี่มองเขาด้วยสายตาเปี่ยมความชื่นชม
หมอนี่เป็นใครกันแน่?
ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน?
เวสต์บรุกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมองแผ่นหลังของหนิงชวนด้วยแววตาจริงจังยิ่งขึ้น เขาค้นหาความทรงจำเกี่ยวกับผู้เล่นหมายเลข 23 ของวิทยาลัยเดวิดสันในหัวอยู่ตลอด แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาก็ยอมแพ้โดยสิ้นเชิง เพราะเขานึกไม่ออกเลยว่ามีคนคนนี้อยู่ด้วย
แต่เจ้าหมอนี่ที่ไม่รู้ว่ากระโดดมาจากไหน กลับบล็อกเขาจากด้านหลัง แถมยังโชว์สลับมือกลางอากาศแล้วยัดห่วงในจังหวะสวนกลับอีกอย่างนั้นหรือ?
กลับมายืนในตำแหน่งบุกของตัวเองและได้บอลอีกครั้ง คราวนี้เขาเลือกกระโดดยิงระยะกลางแบบไม่พัก แต่ก็ยังถูกรบกวนจังหวะโดยหนิงชวนอยู่ดี
เมื่อกลับมาเล่นเกมรับ เขาก็ยิ่งจับตาหนิงชวนมากขึ้น ระหว่างถอยไปตั้งรับก็แอบเหลือบมองอีกฝ่ายเป็นระยะ
อย่างไรก็ตาม คราวนี้หนิงชวนไม่ได้เลือกบุกเอง แต่ปล่อยให้เคอร์รี่เป็นผู้ควบคุมบอล
เคอร์รี่อาศัยเซ็นเตอร์ของทีมตั้งสกรีนตรงหัวกะโหลก ก่อนขยับออกด้านข้างหนึ่งก้าวเพื่อทิ้งระยะห่างจากตัวประกบ แล้วเตรียมชู้ตสามแต้มทันที!
แต่เขาเห็นว่าหนิงชวนที่ปีกกำลังตัดเข้าเขตโทษเลียบเส้นหลัง
เมื่อเห็นเช่นนั้น เคอร์รี่ก็เลิกคิดจะชู้ต แล้วรีบตบบอลลงพื้นส่งไปให้หนิงชวนทันที
“ปัง!”
หนิงชวนรับบอลได้แล้วก้าวยาวสองก้าว เตรียมกระโดดขึ้นบุกห่วงโดยตรง นี่เป็นโอกาสทองสำหรับการตัดเข้าไปทำคะแนนอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่แฟน ๆ ในศูนย์กีฬาพอลลีกลับส่งเสียงเฮขึ้นมาแทน
เพราะคนที่ยืนคุมเขตโทษอยู่ในเวลานี้ก็คืออัจฉริยะดาวรุ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจ เควิน-เลิฟ!
ในลีกนี้ มีผู้เล่นนับไม่ถ้วนถูกเลิฟหยุดเอาไว้ในเขตโทษ
เจ้าคนหวยเซียคนนั้น... ถึงจะสั่งสอนเวสต์บรุกได้ แต่... อีกเดี๋ยวเขาก็จะถูกเทพแห่งความรักกำจัด!
เลิฟเองก็ตั้งสมาธิเต็มที่ ไอ้หนุ่มน้อย เมื่อกี้นายเป็นคนบล็อกเพื่อนร่วมทีมฉันใช่ไหม?
คราวนี้ฉันจะตบแกให้แบนเหมือนตบแมลงวัน!
หนิงชวนมองเลิฟตรงหน้าด้วยท่าทีสงบนิ่ง ไม่หวาดหวั่น ไม่ชะลอฝีเท้า แต่กระโดดขึ้นไปโดยไม่สนใจเกมรับของอีกฝ่าย
เมื่อเขาทะยานขึ้น ทุกคนทั่วโลกก็ต้องตะลึง
หนิงชวนไม่ได้พุ่งชนเลิฟ ไม่ได้ปะทะกันกลางอากาศ และไม่ได้ถูกเลิฟบล็อก
เพราะแม้แต่เทพแห่งความรักก็ยังตกใจกับความสูงที่หนิงชวนกระโดดขึ้นไป จนตัวแข็งค้างอยู่กับที่!
หนิงชวนดูเหมือนแค่กระโดดขึ้นอย่างสบาย ๆ... แต่กลับทะยานข้ามหัวเลิฟไปเสียอย่างนั้น เขาบินข้ามตัวประกบไปตรง ๆ ก่อนที่ผู้เล่นหมายเลข 23 ของวิทยาลัยเดวิดสันจะใช้สองมือกระแทกบอลลงห่วงอย่างรุนแรง!