เทมเพลตจอร์แดน ใครกล้าเรียกตัวเองว่า GOAT!

ตอนที่ 5 ก้าวแรกสะเทือนทั่วอเมริกา! คู่หูดาวเด่นแห่งเดวิดสันออกเดินทาง!

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ข่าววิทยาลัยเดวิดสันถล่มมหาวิทยาลัยยูซีแอลเอแบบขาดลอยในการแข่งขันอุ่นเครื่อง แพร่สะพัดไปทั่วอเมริกาอย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าเรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นได้

อย่างแรก นี่เป็นเพียงเกมอุ่นเครื่องระหว่างทีมเอ็นซีเอเอเท่านั้น

อย่างที่สอง พวกนักศึกษาจนกรอบอย่างพวกคุณไม่ได้ตั้งบริษัทสื่อของตัวเอง ทั้งยังไม่ได้จ่ายเงินให้ผู้สื่อข่าวชื่อดังด้วย

แล้วใครจะสนใจพวกคุณกัน?

แม้จะไม่ได้โด่งดังไปทั่วอเมริกาในชั่วข้ามคืน แต่อย่างน้อยชื่อของหนิงชวนก็ได้ปรากฏอยู่ในคอลัมน์วิเคราะห์ฤดูกาลเอ็นซีเอเอของหนังสือพิมพ์นอร์ทแคโรไลนา

ในฐานะทีมมหาวิทยาลัยที่ผงาดขึ้นมาในนอร์ทแคโรไลนาในช่วงสองปีที่ผ่านมา วิทยาลัยเดวิดสันจึงเป็นทีมที่พวกเขาจับตามองมาโดยตลอด

ในคอลัมน์วิเคราะห์ฤดูกาลเอ็นซีเอเอ นอกจากจะนำเสนอสตีเฟน เคอร์รี่ อย่างยิ่งใหญ่ตามธรรมเนียมสากลแล้ว หนิงชวนที่กดแต้มทะลุ 40 แต้มในการแข่งขันอุ่นเครื่อง ก็กลายเป็นดาวรุ่งคนใหม่ในงานเขียนของบรรณาธิการไปด้วย

“พวกนักข่าวจากหนังสือพิมพ์นอร์ทแคโรไลนานี่ตาถึงจริง ๆ!”

เคอร์รี่พลิกอ่านหนังสือพิมพ์นอร์ทแคโรไลนาฉบับใหม่ ก่อนเดินเข้ามาในสนามบาสของมหาวิทยาลัยแล้วตรงไปหาหนิงชวนทันที “พี่ชาย พวกเขาบอกว่านายเป็นหนึ่งในดาวรุ่งพุ่งแรงที่น่าจับตามองที่สุดของฤดูกาลนี้!”

ก่อนฤดูกาลเอ็นซีเอเอจะเริ่มต้นขึ้นในแต่ละปี สื่อต่าง ๆ มักจะคัดเลือกดาวรุ่งพุ่งแรงที่พวกเขาคิดว่าน่าจับตามองที่สุด

ตัวอย่างเช่น

สถานีโทรทัศน์กีฬาที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอเมริกาอย่างอีเอสพีเอ็น ยกให้สตีเฟน เคอร์รี่ จากวิทยาลัยเดวิดสันเป็นนักบาสมหาวิทยาลัยที่น่าจับตามองที่สุดในปีนี้

เดอร์ริก โรส ได้รับการยอมรับจากสื่อว่าเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่แข็งแกร่งและมีพรสวรรค์ที่สุด แต่บุคลิกของเขาเก็บตัวเกินไป จึงไม่เป็นที่พูดถึงมากเท่านักบาสคนอื่น ๆ

ดังนั้น เคอร์รี่จึงเป็นนักบาสมหาวิทยาลัยที่คนทั่วอเมริกาตั้งตารอมากที่สุดเช่นกัน

ส่วนการคาดการณ์อันดับดราฟต์ล่าสุดนั้น

เดอร์ริก โรสจากมหาวิทยาลัยเมมฟิสยังคงครองอันดับหนึ่ง

ไมเคิล บีสลีย์จากมหาวิทยาลัยแคนซัสสเตตอยู่อันดับสอง

อันดับสามเป็นของโอเจ มาโยจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

ถัดมาคือคู่หูดาวเด่นจากยูซีแอลเอ รัสเซลล์ เวสต์บรุกกับเควิน เลิฟ

เคอร์รี่จะเรียนต่อในมหาวิทยาลัย จึงไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้เล่น 60 คนนี้ แน่นอนว่าหนิงชวนก็ไม่มีชื่ออยู่ในนั้นเช่นกัน

พูดอีกอย่างคือ นอกจากหนังสือพิมพ์นอร์ทแคโรไลนาที่เปิดโอกาสให้หนิงชวนได้เป็นที่รู้จักแล้ว บทวิเคราะห์ฤดูกาลเอ็นซีเอเอฉบับใหม่ของสื่ออื่น ๆ ต่างก็ไม่มีชื่อเขาปรากฏอยู่เลย

“สื่อเจ้าอื่นนี่สมองมีปัญหากันหรือไง!”

เคอร์รี่ยื่นบทความที่นักข่าวอีเอสพีเอ็นเขียนให้หนิงชวน “นายเล่นจนรัสเซลล์กับเควินหมดสภาพไปแล้วแท้ ๆ แต่พวกเขากลับ...ไม่ยอมเอ่ยชื่อนายด้วยซ้ำ!”

เวสต์บรุกกับเลิฟเป็นผู้เล่นที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดในบทความของนักข่าวอีเอสพีเอ็น

ส่วนหนิงชวนที่ถล่มทั้งคู่จนยับเยินในเกมอุ่นเครื่อง กลับมีชื่ออยู่แค่ในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของรัฐเท่านั้น

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

“พวกเราเล่นบาสด้วยพรสวรรค์ ด้วยฝีมือ ด้วยเลือดนักสู้ และด้วยผลงานที่จับต้องได้!”

หนิงชวนไม่ได้รู้สึกอะไรนัก “พวกเราไม่ได้อาศัยการวางแผนสร้างกระแสหรืออาศัยเสียงวิจารณ์จากสื่อสักหน่อย!”

“ฉันไม่เคยเก็บคำพูดของพวกสื่อมาใส่ใจอยู่แล้ว!”

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างอื่นหรอก แค่คิดว่าสื่อพวกนี้มันสารเลวกันทั้งนั้น!”

เคอร์รี่โยนบทความของนักข่าวอีเอสพีเอ็นทิ้งไว้ข้าง ๆ “หนิงชวน วันเปิดฤดูกาลใหม่ประกาศออกมาแล้ว อีกไม่นานพวกเราจะทำให้อเมริกาตะลึง!”

ในสายตาของเขา อัจฉริยะบาสเกตบอลจากหวยเซียอย่างหนิงชวนผงาดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ย่อมทำให้วงการบาสเกตบอลอเมริกาที่ไม่ทันตั้งตัวต้องสั่นสะเทือนแน่นอน

ถึงตอนนั้น พวกสื่อที่ไม่ยอมเอ่ยชื่อหนิงชวนแม้แต่ครั้งเดียวจะทำหน้าอย่างไรกันนะ?

แค่เคอร์รี่ลองนึกภาพตามก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมาแล้ว

วันที่ 30 ตุลาคม ตามเวลาสหรัฐฯ

ฤดูกาลใหม่ที่ทีมบาสเกตบอลมหาวิทยาลัยทั่วอเมริกาเฝ้ารอมาอย่างยาวนาน เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

แอตแลนติกโคสต์คอนเฟอเรนซ์

บิ๊กทเวลฟ์คอนเฟอเรนซ์

บิ๊กเท็นคอนเฟอเรนซ์

แปซิฟิกคอนเฟอเรนซ์

เซาเทิร์นคอนเฟอเรนซ์ และคอนเฟอเรนซ์อื่น ๆ อีกมากมาย ต่างเริ่มการแข่งขันรอบพบกันหมด

กติกาของเซาเทิร์นคอนเฟอเรนซ์เรียบง่ายมาก ทีมทั้ง 12 ทีมจะลงแข่งกับทีมอื่นในคอนเฟอเรนซ์เดียวกัน ทั้งเกมเหย้าและเกมเยือน

จากนั้นจะจัดอันดับทีมวางตั้งแต่อันดับ 1 ถึง 12 ตามผลงานในรอบพบกันหมด

ทีมอันดับ 9 ถึง 12 จะเริ่มแข่งรอบน็อกเอาต์รอบแรก

ทีมอันดับ 5 ถึง 8 จะลงแข่งในรอบสอง

ทีมอันดับ 3 ถึง 4 จะรอพบคู่แข่งในรอบก่อนรองชนะเลิศ

ส่วนทีมวางอันดับ 1 และ 2 จะรอคู่แข่งในรอบรองชนะเลิศของคอนเฟอเรนซ์เท่านั้น

พูดอีกอย่างคือ หากทีมทำผลงานในรอบพบกันหมดได้ดีพอ ก็จะเริ่มต้นเส้นทางได้ง่ายกว่าทีมที่อยู่อันดับต่ำกว่าอย่างมาก

เช่นเดียวกัน แชมป์เซาเทิร์นคอนเฟอเรนซ์จะได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์เอ็นซีเอเอโดยตรง

แต่สำหรับวิทยาลัยเดวิดสันในตอนนี้ เป้าหมายของพวกเขาไม่ได้มีแค่การผ่านเข้ารอบมาร์ชแมดเนสเท่านั้น

สิ่งที่สตีเฟน เคอร์รี่กับหนิงชวนต้องการ คือสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้วิทยาลัยเดวิดสัน และคว้าแชมป์เอ็นซีเอเอเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัย!

“ไม่มีใครไม่ตั้งตารอเกมประเดิมฤดูกาลของสตีเฟน เคอร์รี่หรอก!!”

“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีใครไม่ตั้งตารอเจ้าหนุ่มหน้าละอ่อนนักฆ่าคนนี้!”

สนามเหย้าของวิทยาลัยเดวิดสัน—สนามเบลก!

ผู้บรรยายจากสถานีโทรทัศน์ทีเอ็นทีที่ยืนอยู่ข้างสนามกำลังพูดราวกับเล่นตลกเดี่ยวไมโครโฟน “ในฐานะนักบาสมหาวิทยาลัยที่ถูกจับตามองมากที่สุด ทุกเกมของสตีเฟน เคอร์รี่ย่อมได้รับความสนใจจากแฟนบาสนับไม่ถ้วน!”

แม้จะเป็นเพียงเกมรอบพบกันหมดของเซาเทิร์นคอนเฟอเรนซ์

แต่สถานีโทรทัศน์ทีเอ็นทีก็จัดเต็มไม่น้อย ไม่เพียงถ่ายทอดสดการแข่งขันเท่านั้น ยังส่งผู้บรรยายมาบรรยายเกมแบบเรียลไทม์ด้วย

สนามแห่งนี้รองรับแฟนบาสได้ถึง 5,000 คน และตอนนี้ก็มีผู้ชมเข้ามาเต็มเกือบทุกที่นั่ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทุกคนมาที่นี่เพื่อชมดาวเด่นตัวจริงของวิทยาลัยเดวิดสัน—สตีเฟน เคอร์รี่!

ช่วงแนะนำตัวผู้เล่น

เคอร์รี่เป็นผู้เล่นคนแรกของวิทยาลัยเดวิดสันที่วิ่งออกมาจากอุโมงค์นักกีฬา ขณะที่เขาวิ่งเหยาะ ๆ เข้าสู่สนาม เสียงเชียร์ของแฟนบาสก็ดังกึกก้องไปทั่ว

“ดูนั่นสิ!! นั่นไงเจ้าหนุ่มหน้าละอ่อนนักฆ่า! ซูเปอร์ฮีโร่ของวิทยาลัยเดวิดสัน!”

“สตีเฟน คว้าแชมป์เอ็นซีเอเอมาให้พวกเราสักถ้วยนะ!”

“ไปสร้างความยิ่งใหญ่ในแบบของวิทยาลัยเดวิดสันต่อเลย!”

นอกจากเคอร์รี่แล้ว แฟนบาสผู้คลั่งไคล้ในสนามยังสังเกตเห็นหนิงชวนที่วิ่งตามหลังเขามาติด ๆ

“ดูสิ! คนที่ตามหลังเคอร์รี่มานั่นไม่ใช่หนิงชวน อัจฉริยะบาสที่กระโดดข้ามเควิน เลิฟหรอกเหรอ!”

“ได้ยินว่าแฟนของเขาคือสการ์เล็ตต์ จริงหรือเปล่า? ยังหนุ่มยังแน่นก็เกาะสาวรวยแล้วเหรอ?”

“แค่นั้นที่ไหน...ได้ยินว่าสการ์เล็ตต์แวะมาที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ เพื่อมาเยี่ยมหนิงชวนด้วย!”

“หวังว่า...ผลงานของเขาในฤดูกาลนี้จะดุดันเหมือนชีวิตนอกสนามนะ!”

“..............”

คนทั้งโลกต่างตั้งตารอให้วิทยาลัยเดวิดสันสร้างผลงานโดดเด่นภายใต้การนำของเคอร์รี่

มีเพียงมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา คู่แข่งของวิทยาลัยเดวิดสันในวันนี้เท่านั้นที่ไม่คิดเช่นนั้น

“ประกบเจ้าหนุ่มหน้าละอ่อนนั่นให้ตาย!”

รอย วิลเลียมส์ หัวหน้าโค้ชของทีม เขียนเลข 30 ลงบนกระดานแท็กติกแล้วกากบาททับตัวเลขนั้นตัวใหญ่ “ไท ลอว์สัน! แดนนี กรีน! วันนี้พวกนายรู้แล้วใช่ไหมว่าต้องทำยังไง!”

เขารู้ดีว่าการพึ่งพาผู้เล่นคนเดียวคงยากจะหยุดเคอร์รี่ในเกมรับ แต่ถ้าร่วมมือกันสองคน...

เคอร์รี่ที่เสียเปรียบทั้งส่วนสูงและแรงปะทะก็จะหมดฤทธิ์ไป!

การเอาชนะวิทยาลัยเดวิดสันมีอยู่สองวิธีเท่านั้น

วิธีแรก คือมีตัวหลักอย่างเดอร์ริก โรส ที่สามารถแลกแต้มกับเคอร์รี่ได้ทั้งเกมรุกและเกมรับ

วิธีที่สอง คือประกบเคอร์รี่ให้หยุดอยู่ในเกมรับ!

แน่นอนว่ามหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาเลือกวิธีที่สอง!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป