เดิมทีโจวฉงคิดจะซื้อจอบเล็กสำหรับงานเฉพาะทาง ก็แค่เพราะใช้งานสะดวกเท่านั้น ตอนนี้ราคาไม่ต่างกันมาก เธอย่อมเลือกซื้ออันใหญ่ เจ้าของร้านเห็นว่าเธอไม่เอาอันเล็กแล้วเปลี่ยนไปเอาอันใหญ่ ก็รีบเปลี่ยนคำพูด บอกว่าจอบที่มีของพร้อมขายราคาหนึ่งอาชาสองเฉียน
โจวฉงโมโหขึ้นมาบ้าง “เจ้าของร้าน คุณไม่ซื่อสัตย์เกินไปแล้ว เมื่อกี้ยังบอกว่าหนึ่งอาชา ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นหนึ่งอาชาสองเฉียนไปได้”
“ถ้าคุณซื้อทั้งอันใหญ่และอันเล็ก ผมคิดให้คุณสองอาชา”
โจวฉงจูงเสี่ยวซู่เดินจากไปโดยไม่หันกลับมา
“ท่านแม่ พวกเราไม่ซื้อแล้วหรือ”
“ซื้อสิ แต่ไม่ซื้อร้านนี้แล้ว” เธอไม่ยอมเป็นคนโง่ให้ใครหลอกเอาเงินไปแน่
พวกเขาเพิ่งเดินพ้นตรอกออกมา ก็เห็นความวุ่นวายเกิดขึ้นไม่ไกล เสี่ยวซู่อยากเข้าไปดูเรื่องสนุก โจวฉงจึงรีบดึงเขาไว้ทันที ใคร ๆ ก็พูดว่าความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมวได้ การไปดูเรื่องชาวบ้านมักทำให้เกิดเรื่องได้ง่ายที่สุด เธอดึงเสี่ยวซู่มาอยู่ข้างตัว
เพียงครู่เดียวก็มีคนหลายคนวิ่งพรวดมาจากทางนั้น สถานการณ์พลันชุลมุนขึ้นมา เดิมทีเธอตั้งใจจะถอยไปยืนด้านข้าง แต่ใครจะรู้ว่าด้านหลังมีคนมุงดูอยู่ เธอรีบกอดเสี่ยวซู่ไว้ในอ้อมแขน กระเป๋าสะพายหลังที่อยู่ด้านหลังถูกคนวิ่งผ่านชนเข้าอย่างจัง จนเธอเซถลา
ด้านหลังมีเจ้าหน้าที่สองคนกำลังไล่ตามคน มีคนจำนวนมากวิ่งตามไปดู แล้วทุกคนก็ไปมุงกันอยู่ข้างหน้าไม่ไกล
“ท่านแม่ พวกเราไปดูกันเถอะ พวกเขาจับคนได้แล้ว”