เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง วิซานก็พบว่ามารดามังกรไม่อยู่ในรัง
เขาหมุนคอ ดวงตาสีทองที่มีรูม่านตาเรียวตั้งกวาดมอง “คลังสมบัติ” ซึ่งมารดามังกรเขียวมักขดตัวเฝ้าอยู่เป็นประจำ
เขาลองแผ่จิตไปคลุมดาบเหล็กขึ้นสนิมเล่มหนึ่งที่ปักเฉียงอยู่ในซอกผลึกแกนกลาง หมายจะลากมันเข้าไปในช่องเก็บของ
มันไม่ขยับแม้แต่น้อย
ระบบผุดแสงสีแดงแสบตาขึ้นมา: 【กรรมสิทธิ์ของสิ่งของชิ้นนี้ไม่ใช่ของท่าน】
วิซานแค่นเสียง การฉวยของมาชั่วคราวกลับเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ไม่ได้ ดูท่าจะต้องเป็นของที่ผู้อื่นมอบให้ หรือไม่ก็เป็นของที่เขาชิงมาเองถึงจะนับ ระบบนี่เรื่องมากชะมัด
ตูม—!
ในจังหวะนั้นเอง เงาดำก้อนหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า กระแทกพื้นตรงหน้าเขา เลือดสาดกระเซ็น กลิ่นคาวจากเครื่องในที่ยังร้อนระอุพุ่งเข้าจมูก
มันคือแพะเขาสูงที่ถูกกัดคอขาด ขนาดตัวใหญ่กว่าเขาอยู่รอบหนึ่ง ดูท่าคงเป็นอาหารที่มารดามังกรเขียวเอามาให้วันนี้
วิซานเห็นกับดักหนีบสัตว์ติดอยู่ที่ขาของมันด้วย ดูเหมือนมันจะโชคร้ายจริง ๆ ก่อนอื่นก็โดนกับดักหนีบเข้าให้ จากนั้นยังถูกมารดามังกรเขียวจับได้อีก
มังกรเขียวโตเต็มวัยร่างมหึมาพ่นลมหายใจอย่างเกียจคร้านอยู่ไกล ๆ ใช้กรงเล็บเรียวยาวแหลมคมเขี่ยซอกฟัน นางควักเอาเพียงผลึกแกนกลางที่มีพลังเวทอ่อนจางเม็ดหนึ่งจากช่องอกของแพะเขา ส่วนกับดักหนีบสัตว์ที่ติดแน่นอยู่กับขาแพะครึ่งท่อนนั้น นางไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
วิซานกลิ้งคลุกคลานพุ่งเข้าหาแพะเขา เขาไม่ได้รีบกินเนื้อ แต่ยื่นกรงเล็บคู่หน้าสั้น ๆ ทว่าทรงพลังออกไปคว้ากับดักหนีบสัตว์ที่เปื้อนเลือดดำเอาไว้ เขาเหลือบมองมารดามังกรอย่างระแวดระวัง แต่นางไม่แม้แต่จะเปิดเปลือกตา
ไม่แย่ง ก็แปลว่าอนุญาตแล้ว
【ตรวจพบสิ่งของไร้ค่า ระดับหนึ่ง ยืนยันกรรมสิทธิ์แล้ว】
ดูเหมือนจะสำเร็จ แต่ตอนนี้ยังไม่สะดวกเอาเข้าไปในช่องเก็บของ
มารดามังกรยังอยู่ตรงนี้ รอให้นางออกไปล่าอีกครั้งแล้วค่อยเก็บกับดักหนีบสัตว์เข้าไปหลอมใหม่ดีกว่า
ตอนนี้ถึงเวลากัดกินอาหารคำโต ๆ แล้ว
หลังจากกินจนอิ่มหนำ วิซานก็นอนหมอบอย่างสบายอารมณ์ในมุมอับโทรม ๆ ของตนเอง แล้วเปิดหน้าต่างค่าสถานะหลักขึ้นมา
ไม่มีค่าสถานะไร้สาระ มีเพียงข้อความตัวใหญ่สามบรรทัดอย่างเรียบง่าย:
【ระดับดาว: หนึ่งดาว】
【ขอบเขต: อสูรเวทระดับหนึ่ง】
【สายสัมพันธ์: มังกรยักษ์, เผ่าผู้ติดตามลาวา】
เขาแตะจิตลงบนสายสัมพันธ์【มังกรยักษ์】ที่ส่องประกายสีทองหม่น
สมาชิก: มังกรแดง, มังกรน้ำเงิน, มังกรเขียว, มังกรดำ, มังกรขาว, มังกรทอง, มังกรเงิน, มังกรทองแดง, มังกรทองเหลือง...มังกรแท้สารพัดชนิด
มังกรยักษ์ 1 ตัว (เปิดใช้งานพื้นฐาน)
มังกรยักษ์ทั้งหมด: พลังชีวิต +25%, เกราะและต้านทานเวท +15%; ปลดล็อกออร่ามังกรพื้นฐาน ลดความเร็วโจมตีของศัตรูระดับต่ำลงเล็กน้อย; เพิ่มความเสียหายจากลมหายใจมังกร 12%; ฟื้นฟูบาดแผลอย่างช้า ๆ หลังพ้นการต่อสู้
มังกรยักษ์ 2 ตัว
มังกรยักษ์ทั้งหมด: พลังชีวิตเพิ่มอีก 20% (รวม 45%), เกราะและต้านทานเวทเพิ่มอีก 12% (รวม 27%); ขยายระยะออร่ามังกร; ลมหายใจมังกรผลักศัตรูถอยหลังได้เล็กน้อย; ความเร็วในการฟื้นฟูเพิ่มเป็นสองเท่า
มังกรยักษ์ 3 ตัว
มังกรยักษ์ทั้งหมด: พลังชีวิตเพิ่มอีก 18% (รวม 63%), เกราะและต้านทานเวทเพิ่มอีก 10% (รวม 37%); เสริมพลังข่มขวัญของออร่ามังกร ศัตรูที่ต่ำกว่าระดับตำนานมีโอกาสหวาดกลัวจนชะงัก; เพิ่มรัศมีระเบิดของลมหายใจมังกร; มังกรยักษ์แบ่งปันความเสียหายที่ได้รับให้กันได้ 15%
มังกรยักษ์ 4 ตัว
มังกรยักษ์ทั้งหมด: พลังชีวิตเพิ่มอีก 17% (รวม 80%), เกราะและต้านทานเวทเพิ่มอีก 10% (รวม 47%); ออร่ามังกรรบกวนการร่ายเวทของจอมเวทฝ่ายศัตรูได้; ความเสียหายจากลมหายใจมังกรเพิ่มอีก 25%; ฟื้นฟูและซ่อมแซมกระดูกหักกับบาดแผลวงกว้างได้อย่างรวดเร็ว
มังกรยักษ์ 5 ตัว (สูงสุด)
มังกรยักษ์ทั้งหมด: พลังชีวิตเพิ่มอีก 20% (รวม 100%), เกราะและต้านทานเวทเพิ่มอีก 15% (รวม 62%); แผ่ขยายอาณาเขตออร่ามังกรไปทั่วทั้งสนาม; การโจมตีของศัตรูที่ต่ำกว่าขั้นมหากาพย์มีโอกาสพลาด 30%; มังกรยักษ์แบ่งปันความต้านทานธาตุร่วมกัน; ปลดล็อก «เสียงประสานมังกรยักษ์» มังกรยักษ์หลายตัวประสานลมหายใจพร้อมกัน ก่อคลื่นกระแทกทำลายล้างที่ผสานเข้าด้วยกัน
“พลังชีวิต +25%, เกราะและต้านทานเวท +15%... ลมหายใจมังกรรุนแรงขึ้น... ฟื้นฟูตัวเองอย่างช้า ๆ...”
แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอได้เห็นหน้าต่างค่าสถานะสุดอลังการนี้ หัวใจของวิซานก็ยังเต้นพลาดไปครึ่งจังหวะ นี่เป็นเพียงออร่าพื้นฐานของ “มังกรยักษ์ 1 ตัว” เท่านั้น! ยิ่งสะสมเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่เพียงค่าต้านทานกับพลังชีวิตจะพุ่งสูง ยังปลดล็อกการรบกวนเวทและเสียงประสานทำลายล้างได้อีกด้วย
ช่างเผด็จการและทรงพลังยิ่งนัก
แต่ราคาที่ต้องจ่ายก็สูงลิ่วเช่นกัน—มังกรยักษ์หนึ่งตัวต้องใช้ช่องประชากรสองช่อง (ช่องบนกระดาน) กระดานเริ่มต้นมีแค่ห้าช่อง นี่มันตำแหน่งตัวแบกค่าร่ายสูงชัด ๆ
แต่ในฐานะสายสัมพันธ์สีทองที่เปิดใช้งานได้ด้วยมังกรเพียงตัวเดียว ก็นับว่าคุ้มค่า
วิซานเลื่อนสายตาไปทางขวา มองสายสัมพันธ์【เผ่าผู้ติดตามลาวา】
สมาชิก: มังกรแดง, ซาลาแมนเดอร์ไฟ, ยักษ์ลาวา, ก็อบลินแมกมา, แมงมุมยักษ์เพลิง, วิญญาณธาตุไฟ...เหล่าปีศาจแมกมาธาตุไฟสารพัดชนิด
เผ่าผู้ติดตามลาวา 2 ตัว: ผู้ติดตามลาวาทั้งหมดบนกระดานสร้างความเสียหายจากไฟ +20% และได้รับความต้านทานไฟพื้นฐาน ไม่ถูกไฟธรรมดาเผาไหม้
เผ่าผู้ติดตามลาวา 4 ตัว: การโจมตีของผู้ติดตามลาวาบนกระดานทำให้ติดสถานะเผาไหม้ (พลังชีวิตลดลงต่อเนื่อง + ลดการรักษาของศัตรู 35%); เมื่อใกล้ตาย ร่างกายจะระเบิดเป็นคลื่นกระแทกเพลิง ผลักศัตรูรอบข้างถอยไป
เผ่าผู้ติดตามลาวา 6 ตัว: เสาลาวาพ่นขึ้นมาจากใต้ดินในสนามรบเป็นระยะ; ตัวหมากทั้งหมดบนกระดานสร้างความเสียหายจากไฟ +50%; เมื่อตายจะแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงระเบิด สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง
เมื่อเห็นผลเหล่านี้ วิซานก็หัวเราะโง่ ๆ ออกมาเป็นระลอก
แค่ใช้ซาลาแมนเดอร์ไฟกับก็อบลินลาวาซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำก็สะสมให้ครบได้แล้ว
นี่มันเส้นทางสร้างกองทัพที่ออกแบบมาเพื่อมังกรแดงอย่างเขาโดยเฉพาะชัด ๆ
ในฐานะมังกรแดง ผู้เป็นเจ้าแห่งเปลวเพลิง แค่เขาส่ายหาง เหล่าสายเลือดต่ำต้อยพวกนี้ก็ต้องก้มศีรษะเข้ามาสวามิภักดิ์แน่นอน
มารดามังกรเขียวมองลูกมังกรแดงที่กำลังหัวเราะโง่ ๆ อยู่ตรงมุมอย่างสงสัย ช่วงนี้ในมรดกมังกรคงไม่ได้มีอะไรสกปรกปะปนเข้ามาหรอกนะ? ถึงได้ทำให้ลูกข้ากลายเป็นคนโง่ไปเสียแล้ว
วิซานไม่ลังเลแม้แต่น้อย เปิดแผนผังจัดกระบวนทัพหมากศึกขึ้นมา จิตแปรเป็นมือขนาดใหญ่คว้าตัวหมากจิ๋วสลักรูปมังกรแดง แล้วกดลงกลางกระดานอย่างแรง
พื้นที่ห้าช่องลดเหลือสามช่อง
ครืน—!
ทันทีที่วางหมาก ไม่ต้องร่ายเวท ไม่มีปรากฏการณ์หวือหวาใด ๆ มีเพียงวิซานที่สัมผัสได้ว่าพลังงานเข้มข้นมหาศาลระเบิดขึ้นจากส่วนลึกในซอกกระดูกอย่างไร้ที่มา!
หัวใจราวกับถูกแทนที่ด้วยปั๊มไอน้ำกำลังสูง ทุกครั้งที่สูบฉีดเลือด ความร้อนเดือดพล่านก็แผ่ซ่านออกมา เกราะหลังสีแดงคล้ำซึ่งเดิมค่อนข้างบางเริ่มนูนขึ้นเป็นชั้นกระดูกแข็งหนาหนักจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
ความรู้สึกที่พละกำลังพองโตทำให้เหงือกคันยุบยิบ เขาหันหัวไปกัดกระดูกขาแพะที่อยู่ข้างเท้า ซึ่งเขาแทะเนื้อจนเกลี้ยงไปแล้ว
กร๊อบ
เสียงกระดูกแตกดังกร้าวก้องขึ้นอย่างผิดหูผิดตาในถ้ำอบอ้าว เศษกระดูกระเบิดแหลกคาซี่ฟันราวกับขนมปังกรอบ ความหวานสดของไขกระดูกคลุกเคล้ากับกลิ่นคาวเอ่อล้นทั่วปาก
บนกองสมบัติในรัง มังกรเขียวเฒ่าหันกลับมา รูม่านตาเรียวตั้งสีเหลืองเข้มค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้วิซาน ฉายแววสงสัยอยู่เล็กน้อย ลูกมังกรที่เพิ่งฟักได้วันเดียวกลับกัดกระดูกขาแพะภูเขาไฟโตเต็มวัยจนแตก แรงกัดนี่เกินมาตรฐานไปหน่อยแล้ว
“โฮก?” วิซานเงยหน้าขึ้นฉับพลัน เศษกระดูกเต็มปาก แก้มตุ่ยพอง เขาจงใจเบิกตาให้กลมโตเป็นประกาย พร้อมทำเสียงครางงึมงำโง่ ๆ ในลำคอคล้ายสุนัขป่าที่หวงอาหาร แล้วกอดกระดูกอีกครึ่งท่อนที่เหลือไว้แน่น
มารดามังกรเขียวพ่นควันพิษกัดกร่อนออกมาทางจมูก กลอกตาใส่แล้วหลับตาลงอีกครั้ง
เจ้าตะกละไร้ประโยชน์
วิซานก้มหน้าลง แสร้งทำเป็นแทะกระดูกต่อไป ทว่าก้นม่านตาเรียวตั้งกลับฉายแววเยาะเย้ยเย็นชา นอนหลับไปเถอะ ยายแก่ รอให้ข้าโตขึ้นเมื่อไร ข้าจะกวาดเอาสมบัติทั้งหมดในรังของเจ้าไปให้หมดแน่
ตลอดสองวันต่อมา วิซานยึดมั่นในวิถีเอาตัวรอดขั้นสูงสุด นอกจากย่อยเศษอาหารเหลือ ๆ ที่มารดามังกรโยนมาให้ตรงเวลาแล้ว ก็เอาแต่นอนหมอบอยู่ในมุมอับ ปรับตัวกับพลังที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ไม่เฉียดเข้าใกล้ไข่มังกรอีกสี่ฟองที่ยังไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่ก้าวเดียว
จนกระทั่งยามเย็นของวันที่สาม
หลังกลืนเนื้อม้ารสเปรี้ยวชิ้นสุดท้ายลงไป วิซานกำลังจะงีบหลับ หางตาก็เหลือบเห็นเขตฟักไข่ที่อยู่ไม่ไกล
ไข่มังกรที่มีจุดสีฟ้าน้ำแข็งกระจายทั่วเปลือกขยับแล้ว
ไม่มีสัญญาณล่วงหน้า ไม่ใช่การโยกไหวช้า ๆ แต่เป็นการกระแทกอย่างรุนแรงและกระสับกระส่าย มีเสียงทึบแหลมเสียดหูดังมาจากในเปลือกไข่ คล้ายสัตว์ป่ากำลังข่วนผนังด้านใน
มารดามังกรเขียวลืมตาขึ้นทันที เงยหัวขึ้น
วิซานเองก็แนบแขนขาทั้งสี่ลงกับพื้นอย่างไร้เสียง เคลื่อนตัวเลื้อยไปเหมือนกิ้งก่ายักษ์สีแดง เขาจ้องรอยร้าวที่ผุดขึ้นอย่างรวดเร็วบนเปลือกไข่ ขณะหน้าต่างระบบในหัวเริ่มเก็บข้อมูลของหน่วยใหม่โดยอัตโนมัติ
“กร๊อบ”
เปลือกไข่ส่วนยอดแตกเป็นรูเล็ก ๆ
จากนั้นกรงเล็บที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำเงินละเอียดก็ยื่นออกมา ปัดเศษเปลือกไข่รอบ ๆ อย่างสะเปะสะปะ
ลูกมังกรสีน้ำเงินตัวหนึ่งซึ่งมีขนาดเล็กกว่าตอนเขาเพิ่งเกิดเล็กน้อย กลิ้งออกมาจากเปลือกไข่ทั้งตัวเปียกชุ่ม
มันไม่ได้ลุกขึ้นยืน เงยคอขึ้นประกาศนามแท้จริงของตน
แม้แต่ในดวงตาสีเหลืองเข้มคู่นั้น ก็ยังไม่มีสติปัญญาและความหยิ่งทะนงอย่างที่มังกรแท้ควรมีหลังตื่นรู้มรดกมังกร
มันเพียงขดตัวอยู่บนพื้นตามสัญชาตญาณ ส่งเสียงคำราม “โฮก ๆ” สะเปะสะปะใส่วิซานกับมารดามังกรเขียว
ราวกับสัตว์ป่าชั้นต่ำที่กำลังตกใจกลัว
ตรงมุมขวาบนของสายตาวิซาน หน้าต่างภาพลวงตาบานหนึ่งกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว แถวสายสัมพันธ์ปรากฏขึ้นอีกบรรทัด สายสัมพันธ์สีทองอันสูงส่ง【มังกรยักษ์】สว่างขึ้นได้เพียงครึ่งเดียว
แต่บนหน้าต่างค่าสถานะตรงหน้า ป้ายสีทอง【มังกรยักษ์】ที่ยังไม่ทันปรากฏเป็นรูปเป็นร่างกลับแตกสลายในพริบตา ราวกับถูกค้อนทุบกระจกอย่างไร้สัญญาณล่วงหน้า กลายเป็นรหัสสีเทาหม่นกระจายเกลื่อนพื้น!
รหัสสีเทาหม่นรวมตัวเรียงขึ้นใหม่ แถวสายสัมพันธ์สว่างขึ้นอีกครั้ง:
【สายสัมพันธ์: สิ่งมีชีวิตสายเลือดมังกร, อสนีคราม】
การเพิ่มระดับดาวต้องใช้เผ่าพันธุ์เดียวกัน ระดับดาวเดียวกัน และอาชีพเดียวกัน
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเจ้าสัตว์มังกรสีน้ำเงินนี่จะนับเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับมังกรแดงสูงศักดิ์อย่างเขาหรือไม่
แค่เรื่องอาชีพก็แตกต่างกันลิบลับแล้ว
ใช้เจ้าขยะนี่เพิ่มระดับดาวให้เขาไม่ได้เลย
ลมหายใจของวิซานชะงัก รูม่านตาเรียวตั้งสีทองหม่นหดลงเป็นเส้นบางอันตราย เขาจ้องมังกรสีน้ำเงินที่ยังคงคำรามใส่เขาอย่างเย็นชา
เขารู้สึกว่าตนถูกท้าทาย
นี่ก็แค่ขยะที่มีสายเลือดมังกรน้ำเงิน แต่ยังไม่ผ่านการสืบทอดมรดกมังกรอย่างสมบูรณ์ด้วยซ้ำ กล้าดีอย่างไรมาหอนใส่เขา ช่างไม่รู้จักที่ตายเสียแล้ว