เมื่อรถไฟเริ่มชะลอความเร็ว เหล่าอสูรหิวโหยหลายหมื่นตนที่อยู่ใกล้รางที่สุดก็พุ่งตัวเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง ปากกว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวของพวกมันกัดกินแผ่นเหล็กของตู้โดยสารอย่างรุนแรง มือสีขาวซีดทุบลงบนกระจกหน้าต่าง ทิ้งรอยมือเลือดนองตาไว้มากมายจนน่าตกใจ
น้ำลายปนเลือดดำเน่าเหม็นเปื้อนเต็มกระจกหน้าต่างทั้งบานในพริบตา!
“ไม่…เป็นไปไม่ได้! เรื่องเล่าลี้ลับจะจัดฉากจบแบบไม่มีทางรอดแบบนี้ได้ยังไง?”
คุโจวริวอิจิราวกับถูกฟ้าผ่า เซถอยหลังไปสามสี่ก้าว หลังกระแทกเข้ากับผนังตู้โดยสารอย่างแรง
สมองอันภาคภูมิของเขาเริ่มหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พยายามหาหนทางรอดในสถานการณ์จนตรอกนี้
“หลบในรถ? ไม่ได้! รถไฟกำลังเบรกอัตโนมัติ พอจอดสนิทเมื่อไหร่ประตูจะเปิดออกเอง เกราะป้องกันของกฎจะหายไปหมดสิ้น!”
“0%... อัตรารอดเป็น 0% เต็มร้อย!”
คุโจวริวอิจิส่งเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าการวางแผน การสังเวยพวกพ้อง การหลอกลวงไอเทมตลอดทางที่ผ่านมา ต่อหน้าพลังและจำนวนที่เหนือล้ำแบบนี้ ช่างเหมือนตัวตลกที่กำลังพยายามสร้างปราสาทไพ่!