สาว ๆ ทั้งหมดมีรูปร่างค่อนข้างมาตรฐานและแต่งตัวลำลองในชีวิตประจำวัน ซูจินเล่อจึงหยิบสมุดดีไซน์ของเธอออกมาก่อน “พวกเธอลองดูว่ามีแบบไหนชอบไหม ฉันจะช่วยแนะนำให้”
มีสองสาวที่เลือกชุดช่องสีน้ำเงินที่เธอใส่เมื่อวานทันที วัดขนาดตัวและจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว
ซูจินเล่อรู้สึกเกรงใจเล็กน้อย “เมื่อเช้าฉันเพิ่งรับออเดอร์ไปสองชุด พวกเธออาจต้องรอประมาณสามถึงสี่วันกว่าจะตัดเสร็จ รอได้ไหม”
เธอคิดว่าเรื่องนี้ต้องบอกให้ชัดเจนก่อน เผื่อว่าพวกเธอรีบใส่
โชคดีที่พวกเธอแค่อยากได้เสื้อสวย ๆ จึงถามว่า “แล้ววันอาทิตย์ตัดเสร็จไหม วันนั้นเราไม่ทำงาน จะได้มารับเสื้อพอดี”
ซูจินเล่อคำนวณดู วันนี้เพิ่งวันอังคาร ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน จึงตอบตกลง “ได้ค่ะ”
ชุดช่องเธอทำมาหลายครั้งแล้ว ไม่มีขั้นตอนซับซ้อนมาก ตัดผ้าแล้วให้พี่เจวียนกับคนอื่น ๆ ช่วยได้
สาว ๆ คนอื่นพอได้ยินก็รีบเลือกแบบเร็วขึ้น ซูจินเล่อคอยให้คำแนะนำอย่างอดทน หนึ่งในนั้นสนใจชุดเชิ้ตคอปกตุ๊กตา ซูจินเล่อแนะนำคอเหลี่ยมให้ “แบบนี้เหมาะกับบุคลิกของเธอมากกว่า”
หญิงสาวไม่ยอม “ฉันอยากดูสดใสกว่านี้”
ซูจินเล่อครุ่นคิดแล้วหยิบดินสอขึ้นมา ร่างภาพบนกระดาษ “ลองดูแบบนี้ไหม”
เธอคนนี้ค่อนข้างผอม แต่มีใบหน้าเหลี่ยมและดวงตาโต อยากได้สไตล์สดใส ลองเลือกแขนพองที่ช่วยให้แนวไหล่ดูนุ่มนวลขึ้น ส่วนคอเสื้อเป็นคอเหลี่ยมเล็ก คงความทะมัดทะแมงแต่ดูเด็กน้อยกว่าปกตุ๊กตา