ป้ารีบเสริมทันที: "นี่ตั้งสองชิ้นนะ แยกใส่ก็ได้ อย่างนี้เท่ากับได้ตั้งสามชุดเลยนะ คุ้มจะตาย! แล้วป้ายังบอกอีกว่าของแถมเพียบ ซื้อกระโปรงได้ที่คาดผม พวงกุญแจ แล้วก็กระเป๋าผ้าใบเล็กอีก! อ้อ อ้อ บอกไว้ก่อนเลยนะ กระโปรงนี้มีตัวเดียว พลาดแล้วคือไม่มีอีกแล้ว!"
พูดแบบนี้ สายตาทุกคนก็ถูกดึงดูดไปที่ที่คาดผมกับพวงกุญแจที่วางอยู่บนพื้นทันที
สาวที่อยู่หน้าสุดสังเกตเห็นทันทีว่า ที่คาดผมบนหัวของซูจินเล่อก็เป็นลายตารางฟ้าขาว แถมเธอยังสะพายกระเป๋าผ้าแบบเดียวกัน ที่ห้อยตุ๊กตาแกะสีชมพูดูน่ารักน่าชัง ดูโดยรวมแล้วเหมือนดาราสาวเลย!
ใจเธอสั่นระรัว: "เธอบอกว่า 20 หยวน ได้ทั้งชุดที่เธอใส่เลยน่ะนะ?"
ซูจินเล่อรีบพยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหัว: "ไม่, ไม่รวมรองเท้า..."
ทุกคนมองไปที่รองเท้าบนเท้าเธอ แล้วก็เบือนหน้าหนี รองเท้าผ้าสีดำกับถุงเท้าขาวนี่ที่ไหนก็หาซื้อได้ ประเด็นคือพอมันเข้ากับชุดกระโปรงของเธอแล้ว กลายเป็นว่ารองเท้าผ้าสีดำเรียบ ๆ ดันดูเก๋กว่าเชย ๆ ดูดีกว่ารองเท้าหนังอีก
"งั้นเอาล่ะ หนูจะกลับบ้านไปเอาเงินเดี๋ยวนี้!" สาวคนนั้นไม่ลังเลอีกต่อไป เธอเป็นคนกล้าได้กล้าเสีย ใจกล้าหน้าใหญ่ ถ้าซูจินเล่อไม่ได้ใส่ชุดนี้ให้ดู เธออาจจะยังลังเล แต่ตอนนี้นางแบบมีชีวิตมายืนตรงหน้า ก็เลยไม่ลังเลเลยสักนิด
แล้วก็ 20 หยวนซื้อทั้งชุดน่ะ คุ้มจะตาย!
ใครจะไปรู้ แค่เธอพูดขึ้น อีกสาวก็ร้อนใจ: "ก็มีชุดเดียวไม่ใช่เหรอ ฉันอยากได้บ้าง!"
เธอตัวสูงกว่า แล้วก็อวบนิด ๆ รู้สึกว่ากระโปรงที่ซูจินเล่อใส่เหมือนจะช่วยอำพรางหุ่นได้
สาวคนแรกหันไปมองเธอ "เฉียวเฟิ่งเสีย อย่ามาแย่งเลยนะ เธอใส่กระโปรงนี้ไม่ได้หรอก!"
เฉียวเฟิ่งเสียอยากเถียง แต่พอเห็นเสื้อผ้าที่แขวนไว้ สายตาก็หดหู่ เงียบไป
สาวคนนั้นกลัวว่าจะมีใครมาแย่งอีก ก็หยิบเงิน 2 หยวนจากกระเป๋ายัดใส่มือซูจินเล่อ: "รอหน่อยนะ หนูจะกลับบ้านไปเอาเงินเดี๋ยวนี้ อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็กลับมา!"
