=_Ivw!มีคนมาสมัครที่คณะนาฏศิลป์ไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่สมัครตำแหน่งนักเต้นและนักร้อง ฝ่ายพลาธิการมีคนสมัครแค่สิบกว่าคน ซูจินเล่อนับว่าอายุน้อยที่สุดแล้ว
สาวเจ้าหน้าที่ที่ลงทะเบียนมองซูจินเล่อแวบหนึ่ง “สหาย ตำแหน่งสายศิลปะลงทะเบียนทางนั้นนะ”
ไม่แปลกที่เธอคิดแบบนั้น เด็กสาวตรงหน้าเด็กดูอายุราวยี่สิบ หน้าตาสะสวยและดูเรียบร้อยดี จะมาทำงานพลาธิการได้ยังไง
ซูจินเล่อยื่นใบสมัครออกมา “ฉันมาสมัครตำแหน่งผู้ดูแลเสื้อผ้าค่ะ”
เพราะเรื่องที่ตัวเองพูดติดอ่างทำให้คนอื่นประทับใจไม่ดี เธอจึงจงใจพูดให้ช้าลงมาก กลับยิ่งดูจริงใจมากขึ้น
“ตำแหน่งผู้ดูแลเสื้อผ้า?” สาวเจ้าหน้าที่แปลกใจเล็กน้อย เห็นชื่อเธอก็ชะงักไป นึกขึ้นได้ถึงข่าวที่ฝ่ายต้อนรับแจ้งมาตอนเช้าว่ามีสาวน้อยแซ่ซู่คนหนึ่งที่หัวหน้าซ่งมาส่งเอง
ก็เด็กสาวตรงหน้านี่น่ะหรือ
แววตาของเธอเปลี่ยนไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เก็บแบบฟอร์มไว้ “บ่ายสามโมงมาสอบ รอพรุ่งนี้คะแนนข้อเขียนออกแล้วค่อยมาสอบสัมภาษณ์รอบต่อไป”
ขั้นตอนคร่าว ๆ ซูจินเล่อได้ยินพี่ชายบอกแล้ว กล่าวขอบคุณแล้วก็เตรียมกลับ
หันหลังไปก็เจอหญิงสาวคนหนึ่งเดินสวนมา ใส่ชุดคณะนาฏศิลป์ ถักเปียเชือกข้างเดียวสองข้าง เท้าใส่รองเท้าหนังส้นสูงสีดำ แต่งหน้าอ่อน ๆ ด้วย แต่งตัวทันสมัยมาก
ซูจินเล่อมาเข้าสมัครก็ตั้งใจเปลี่ยนชุดมาเหมือนกัน เป็นชุดเดรสติดกันแขนยาวสีเหลืองนวลยาวไปถึงตำแหน่งข้อเท้า ผิวเธอก็ขาวอยู่แล้ว สียิ่งขับให้ดูอ่อนเยาว์ขึ้นอีกหลายส่วน ริบบิ้นที่ผมก็เป็นสีเดียวกัน แม้จะอยู่ในที่อย่างคณะนาฏศิลป์ซึ่งไม่เคยขาดแคลนสาว ๆ เธอก็ยังดึงดูดสายตาเป็นพิเศษ