ข้อสอบออกมาเหมือนกับที่ซ่งฉือซวี้เอามาให้จริง ๆ ซูจินเล่อเขียนได้อย่างรวดเร็ว ไม่นานก็พลิกไปถึงส่วนเรียงความ หัวข้อก็ง่ายมาก แค่ให้เขียนถึงความคาดหวังในงานในอนาคตของตัวเอง
ใช้เวลาเพียงชั่วโมงเดียว เธอก็ทำเสร็จทั้งหมด ตรวจทานอีกครั้งแล้วก็ส่งข้อสอบอย่างราบรื่น
คนที่นั่งแถวแรกคือพี่สาวของหานชิงเมิ่ง ตอนที่ซูจินเล่อเดินออกไป เธอยังไม่ได้เริ่มเขียนหัวข้อเรียงความเลย! เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมง เห็นได้ชัดว่าเริ่มร้อนใจแล้ว ก็เลยเขียนประโยคส่ง ๆ ไปสองสามประโยค
คนที่คุมสอบคือหัวหน้าคณะนาฏศิลป์ เขาได้รับข้อสอบของซูจินเล่อแล้วก็แปลกใจเล็กน้อย ตอนแรกนึกว่าคนที่ส่งข้อสอบเร็วลายมือจะแย่ แต่ไม่คิดว่าเด็กสาวคนนี้จะเขียนลายมือได้ดี เป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม เรียงความก็เขียนเต็มหน้ากระดาษ
ไม่ต้องตรวจเลย เขาก็รู้ว่าผลสอบภาควิชาการของเด็กสาวคนนี้ผ่านแน่นอน
สายตามองไปที่ข้อสอบของพี่สาวหานชิงเมิ่ง เขาถอนหายใจในใจ โดยปกติแล้วข้อสอบที่เขียนเรียงความไม่เสร็จแบบนี้ การสอบภาควิชาการก็ควรจะตก แต่หานชิงเมิ่งเป็นคนจากกองบัญชาการทหารรวม และยังเป็นญาติกับหัวหน้าจ้าวอยู่บ้าง ยังไงก็ต้องไว้หน้าเธอกันบ้าง
ยังไงก็ตาม ตำแหน่งที่มาสัมภาษณ์ก็คือพนักงานดูแลชุดเครื่องแต่งกาย คนแข่งขันก็น้อยอยู่
ผลสอบจะออกในเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากสอบเสร็จ ซูจินเล่อก็กลับไปเกสต์เฮาส์ของหน่วยทหารทันที เธอไม่ได้อยากรู้อยากเห็นอะไรมากมาย และในที่ที่ไม่คุ้นเคยก็ไม่มีแผนจะออกไปเดินเล่นด้วย