ฟ่งจั๋วเคาะปลายนิ้วลงบนกำไลหยกสีแดงเบา ๆ “น้ำศักดิ์สิทธิ์กำจัดมลทิน?”
เขาทวนชื่อนั้นอย่างเนิบช้า “น้ำประหลาดอันดับแปดในบันไดจัดอันดับน้ำประหลาด ว่ากันว่าสามารถชำระล้างมลทินทุกอย่างในโลกได้?”
ฟ่งจั๋วไม่ค่อยสนใจนัก
ในฐานะผู้บำเพ็ญโอสถ เขาแทบไม่สนใจสมบัติล้ำค่าธาตุน้ำเช่นนี้ อีกทั้งมันก็ใช้เป็นอาหารให้เพลิงวิญญาณประจำกายไม่ได้เหมือนไฟประหลาด
“คุณคิดว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์กำจัดมลทินไม่มีทางทำสัญญากับผม เลยคิดว่าผมคงหมดทางรอดแล้วหรือ?”
นานกงถังดีใจที่ศีรษะยังอยู่บนบ่า พอได้ยินเช่นนั้นก็รีบอธิบาย “เป็นไปได้อย่างไร! สหายผู้บำเพ็ญฟ่งมีพรสวรรค์โดดเด่น น้ำศักดิ์สิทธิ์กำจัดมลทินต้องยอมรับคุณเป็นนายแน่นอน!”
ฟ่งจั๋วหัวเราะหึ ๆ
น้ำศักดิ์สิทธิ์กำจัดมลทินมีเงื่อนไขในการยอมรับนายเข้มงวดอย่างยิ่ง ผู้ที่จิตใจไม่กระจ่างบริสุทธิ์ย่อมไม่อาจทำสัญญาด้วย
แม้เป็นอัจฉริยะอย่างฟ่งจั๋ว ในขั้นปัจจุบันก็ยังไม่กล้าพูดว่าจิตใจแห่งวิถีของตนกระจ่างบริสุทธิ์
มิน่าเล่านานกงถังถึงได้โกหกว่าภายในถ้ำพำนักมีบ่อกำจัดมลทินวิญญาณที่ชำระพลังเลือดและความแค้นได้
นางกลัวว่าหากเขารู้ความจริงแล้ว ต่อให้เข้าไปในถ้ำพำนักที่ผู้บำเพ็ญโบราณทิ้งไว้ ก็ยังแก้พลังเลือดและความแค้นในเส้นลมปราณไม่ได้ เขาจึงจะไม่ยอมไปด้วยหรือ?
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็พิสูจน์ได้ทางอ้อมว่า มีเพียงผู้ที่ทำสัญญากับเถาวัลย์กลืนวิญญาณเก่ายมโลกเท่านั้นจึงจะค้นพบถ้ำพำนักแห่งนี้ได้
“ถ้าอย่างนั้น……”
ฟ่งจั๋วก้าวเข้าประชิดฉับพลัน “วิชาลับทำสัญญาของสำนักพันธนวิญญาณที่คุณพูดก่อนหน้านี้ ก็แต่งขึ้นเหมือนกันหรือ?”
เปลวเพลิงเผาใจของเหยียนป๋าสามารถจัดการพลังเลือดและความแค้นของเถาวัลย์กลืนวิญญาณได้ แต่เป้าหมายที่แท้จริงของฟ่งจั๋วคือ “สัญญาแห่งการพึ่งพิอาศัยร่วมกัน” อันลึกลับยิ่งกว่าสัญญาผูกพันชีวิต