"ดี! ดี! ดี!"
พลังไม้หยินเอ่ยสามครั้งต่อเนื่อง เสียงแก่แห้งแฝงความเด็ดเดี่ยวไว้เล็กน้อย
"แดนลับแห่งนี้จะปิดอีกสามเดือน และก่อนปิดหนึ่งเดือน ข้าจะตายพร้อมกับเถาวัลย์กลืนวิญญาณเก่ายมโลก"
เมื่อพูดจบ พลังของพลังไม้หยินก็เงียบสนิท ไม่มีการตอบสนองอีก
ฟ่งจั๋วแววตาเป็นประกายวูบหนึ่ง เข้าใจความหมายอันลึกซึ้งได้ในทันที
เมื่อแดนลับปิด เขาจะถูกส่งออกไปโดยอัตโนมัติ
และก่อนหน้านั้น เขาต้องเร่งรีบทุกวินาที พัฒนาพลังให้มากที่สุดภายในสองเดือนนี้
เพื่อที่เมื่อพลังไม้หยินล่มสลาย จะได้ใช้พลังไม้หยินของมันหล่อหลอมร่างกาย และทำสัญญากับเถาวัลย์กลืนวิญญาณเก่ายมโลกที่เกิดใหม่พร้อมกัน
ส่วนที่พลังไม้หยินคิดไว้แต่แรก? ฟ่งจั๋วปลายนิ้วงอเล็กน้อย กดความรู้สึกแปลก ๆ ในใจลง ไม่คิดให้ลึกไปกว่านั้น
ที่นี่พลังวิญญาณหนาแน่นยิ่งนัก แทบไม่ด้อยไปกว่าดินแดนบรรพบุรุษตระกูลฟ่ง เหมาะแก่การบำเพ็ญเป็นอย่างยิ่ง
ฟ่งจั๋วมองไปรอบ ๆ รีบหาจุดที่แตกร้าวหนาแน่นแห่งหนึ่ง นั่งขัดสมาธิลง
เขาพูดเสียงเบา: "เหยียนนี่วา อารักขา"
"คำราม—"
เหยียนนี่วาตอบรับเบา ๆ เปลวเพลิงสีแดงรอบกายพลุ่งพล่าน เงาหางทั้งเก้าที่เหมือนโซ่ตรวนสั่นสะเทือนในอากาศ ดวงตาสัตว์สีแดงเข้มคายความระแวดระวังมองไปรอบ ๆ
ฟ่งจั๋วพลิกมือหยิบน้ำนมถ้ำหมื่นปีสองขวดออกมา แววตาเย็นชาฉายแวบหนึ่ง
ถึงเวลา... ทะลวงขั้นสร้างฐานแล้ว
—แม้แดนลับจะจำกัดระดับผู้เข้า แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางผู้บำเพ็ญในการทะลวงขั้นภายใน
นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
"กลืน—"
วินาทีที่น้ำนมถ้ำหมื่นปีเข้าลำคอ รูม่านตาฟ่งจั๋วหดตัวลงทันที!
แสงสีเขียวและทองสองสีระเบิดออกจากลำคอ พลังยาอันเกรียงไกรพุ่งเข้าสู่เส้นลมปราณราวกับสายน้ำเชี่ยว