สร้อยข้อมือเมื่อกี้ บวกกับภาพวาดนี้ โจวเยี่ยนเชิงรู้ว่า น้องสาวของตัวเองคงไม่อยู่แล้ว
เขาเพื่อตามหาน้องสาวที่หายไป สืบสวนอยู่นานมาก
เขารับไม่ได้ที่น้องสาวของตัวเอง หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้ พยายามทุกวิถีทาง สุดท้ายก็มาถึงที่นี่ แต่ผลลัพธ์กลับทำให้เขาเศร้าใจนัก
เด็กๆ บนภาพวาดนั้น ทุกคนกำลังร้องไห้ ทุกคนถือสิ่งที่สามารถฆ่าเสี่ยวเหมยได้
ทว่าตัวอักษรด้านหลังกลับเขียนเป็นคำอวยพร
[ขอให้เสี่ยวเหมยสุขสันต์วันเกิด มีความสุขอย่างแท้จริงต่อไป]
ช่างย้อนแย้ง
หลินอินซีคิดว่า หรือเด็กกลุ่มนี้ต้องการมอบ[ความตาย]เป็นของขวัญวันเกิด ให้เสี่ยวเหมยที่ทุกข์ระทมยิ่งกว่าตาย?
ในทัศนคติของหลินอินซี เธอมองว่าชีวิตสำคัญกว่าความตาย
เธอผ่านการขึ้นลงของชีวิตมามาก ก่อนหน้านี้แม้จะตายไป 99 ครั้ง แต่ถ้าให้เธอมีชีวิตกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาใหม่ เธอก็ยังยินดีนัก
"ป๊ะ"
ในห้องน้ำที่มืดมิด หลินอินซีได้ยินเสียงหยดน้ำ เธอชะงักไปครู่หนึ่ง
ของเหลวอุ่นๆ หยดหนึ่งตกลงบนกระดาษวาดภาพ ค่อยๆ ซึมแผ่กว้าง
บังเอิญตกลงบนตัวอักษร "ของขวัญ" ที่ไม่สมบูรณ์นั้น ทำให้ลายมือที่เลือนรางอยู่แล้วเปรอะเปื้อนยิ่งขึ้น
หลินอินซีเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ปฏิกิริยาแรกของเธอคือฝ้าเพดานรั่ว
แสงไฟฉายจากมือถือค่อยๆ เลื่อนขึ้นไป ฝ้าเพดานไม่มีปัญหา
เป็นโจวเยี่ยนเชิง น้ำตาหยดหนึ่งร่วงลงมา
เขาดูสงบนิ่งมาก