“ไม่ใช่แค่น้องสาวฉัน” โจวเยี่ยนเชิงจ้องตาเข้มไปที่กระเบื้องผนังห้องน้ำ “แถวนี้มีเด็กหายไปบ่อยมาก แต่ตำรวจสอบสวนยังไงก็ไม่เจอผล โดยเฉพาะหลังจากพ่อแม่ของเสี่ยวเหมยตายเพราะอุบัติเหตุรถชน ตำรวจก็มาค้นห้องชุดใหญ่นี้ครั้งหนึ่ง แต่ไม่พบศพเด็กที่หายไป”
“สร้อยข้อมือน้องสาวคุณ เจอในท่อระบายน้ำใช่ไหม” หลินอินซีพูดเข้าเป้า
ขากรรไกรของโจวเยี่ยนเชิงเกร็งขึ้น เขาไม่ได้ปฏิเสธ
สร้อยข้อมือเส้นนั้นที่ติดลูกกระพรวน เขาเป็นคนคาดไว้ที่ข้อมือน้องสาวเอง
ตอนนี้มันโผล่ขึ้นมาจากโคลนเลนที่เต็มไปด้วยเศษฟันแหลมๆ นั่นหมายความว่ายังไง ต่อให้ไม่อยากยอมรับแค่ไหน ในใจเขาก็เริ่มมีลางสังหรณ์ร้ายแล้ว
“ฉันมีรายชื่อนี่ ลองดูว่ามีน้องสาวคุณหรือเปล่า” หลินอินซีโยนรายชื่อที่เจอใต้เตียงให้โจวเยี่ยนเชิง
โจวเยี่ยนเชิงเห็นชื่อน้องสาวตัวเองอยู่ในนั้น
เขากำหมัดแน่น “น้องสาวผมหาย ฝีมือบ้านนี้แน่!”
“คุณจะทำยังไงต่อ” หลินอินซีถึงจะไม่ให้เงินเขาห้าสิบ แต่ก็อยากรู้แผนแก้แค้นของเขาอยู่ดี
“คุณฉลาดแล้วก็ใจกล้า แต่คุณคนเดียวสู้คนบ้านนี้ไม่ได้หรอก” โจวเยี่ยนเชิงมองสนับมือสามเหลี่ยมในมือหลินอินซี น้ำเสียงอ่อนลง “ฉันร่วมมือกับคุณ สืบหาความจริงได้นะ”
ข้อเสนอนี้ถูกใจหลินอินซี
“ร่วมมือก็ได้” หลินอินซีพยักหน้า แต่สนับมือในมือก็ยังไม่ยอมวาง “แต่ก่อนอื่น คุณต้องช่วยฉันทำอะไรหน่อย”