เมื่อผ่านห้องดับจิตมาแล้ว พวกเขาเดินตามแผนที่มาจนถึงด้านล่างของตึกฝ่ายบริหาร
บรรยากาศที่นี่เปลี่ยนไป
ไม่เหมือนกับทางเดินสลัว ๆ ก่อนหน้านี้ ที่นี่สว่างไสวราวกับกลางวัน
ชั้น -3 เป็นสำนักงานที่สะอาดและเป็นระเบียบ
เหนือศีรษะพวกเขาคือไฟเพดานแบบตะแกรง ใต้เท้าปูด้วยพรมใยสังเคราะห์สีเทาที่พบได้ทั่วไปในบริษัทใหญ่ ดูดซับเสียงได้ดี ที่นี่จึงเงียบสงัดมาก
หลินอินซีมองดูพื้นที่ทำงานแบบเปิดโล่งที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบตรงหน้า
ทุกโต๊ะทำงานมีฉากกั้นสีเหลืองนวลกั้นไว้ เรียงกันเป็นแถว
บนโต๊ะแต่ละตัววางคอมพิวเตอร์จอตูดใหญ่รุ่นเก่าไว้หนึ่งเครื่อง หน้าจอเปิดทิ้งไว้ทั้งหมด หน้าจอเป็นวินโดวส์ 98 แบบเก่า ด้านล่างเป็นพื้นหญ้าสีเขียว ด้านบนเป็นท้องฟ้าสีครามกับเมฆสีขาว
ด้านข้างวางเอกสารข้อมูลซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ
"ห้องเก็บเอกสารอยู่ข้างบน" หลินอินซีเหลือบมองแผนที่ในแอปแผนที่บนมือถืออีกครั้ง มันแสดงว่าไฟล์ในบริเวณนี้ยังไม่ถูกนำออกไป
ทั้งสามคนยังคงระแวดระวัง ก้าวเข้าไปในเขาวงกตสีเหลืองนวลนี้
ที่นี่ไม่มีสิ่งมีชีวิตตน แต่ใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลินอินซีหอบหายใจ ดึงเก้าอี้สำนักงานจากข้าง ๆ มานั่ง
"อย่าเดินต่อเลย มันเป็นวงวน" หลินอินซีหยิบแก้วมัคที่อยู่ด้านในสุดของโต๊ะขึ้นมา วางไว้ที่ขอบโต๊ะ "แก้วนี้โผล่มาเป็นครั้งที่สามแล้ว"
รอยน้ำเปื้อนเหมือนกันทุกประการ
แก้วมัคบิ่นเหมือนกันทุกประการ