ที่นี่คือพื้นที่จิตสำนึกที่ไซเบอร์โพธิสัตว์สร้างขึ้นจากข้อมูลทางประวัติศาสตร์
หลินอินซีมองผ่านดวงตาของเจียงชิงเหอ รู้ว่า "แผนบัว" อยู่ในห้องเก็บเอกสาร
เอเดรียนสวมชุดนอนผ้าไหมสีดำ ปลดกระดุมเสื้อท่อนบน ถือแก้วไวน์แดงในมือ เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมยังเปียกชื้น ไม่ได้เป่าให้แห้ง
เขาหันหลังให้เธอ
"เจ้าตามข้ามาสิบปี ตั้งแต่สงครามเริ่มต้นเจ้าก็อยู่ข้างกายข้า ครั้งนี้ ข้าจะอัปโหลดจิตสำนึกของเจ้าด้วยมือของข้าเอง"
หลินอินซีนั่งอยู่บนเตียงไม่ขยับ
เธอเห็น เงาของเจียงชิงเหอที่ซ้อนทับกับเธอลุกขึ้นจากเตียง ยื่นมือทั้งสองข้างออกไป กอดเอวของเอเดรียนจากด้านหลัง กระซิบเสียงออดอ้อน: "แต่หากไร้ร่างกาย ข้าจะโอบกอดท่านเช่นนี้ได้อย่างไร?"
"รสชาติแห่งการสื่อจิต เจ้าจะต้องชอบ"
หลินอินซีแอบย่องลงจากเตียง
เธอร้อนรนที่จะตามหาเอกสาร
ภาพเบื้องหน้าหยุดค้างไว้ที่การโอบกอดของพวกเขา
พวกเขาราวกับมองไม่เห็นหลินอินซี
เสียงระเบิดดังแว่วมาจากด้านนอก
หน้าต่างห้องสั่นสะเทือน หลินอินซีเห็นรอยร้าวปรากฏบนผิวกระจก
ตึกบริหารหลังนี้น่าจะไม่มีหน้าต่าง
เธอวิ่งออกไป ทางเดินสองข้างมีแผนที่ทางทหารแปะไว้เบี้ยวๆ ตรงนี้มีพื้นที่ซ้อนทับกัน บนแผนที่เหล่านั้น ธงสีดำซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของแนวป้องกันฝ่ายเรา ลุกไหม้ทีละผืน
ร่างของเจียงชิงเหอปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอีกครั้ง
เธอหันหลังกลับ มองหลินอินซี พร้อมกับโบกมือให้ โดยไม่พูดอะไร
หลินอินซีเดินตามเธอ ผ่านทางเดินยาว มองเห็นตู้เพาะเลี้ยงเรียงรายอยู่สองข้าง
ภายในตู้เพาะเลี้ยงทุกใบ ต่างมีคนนอนหลับอยู่หนึ่งคน
มีทหาร
มีเจ้าหน้าที่ทดลองที่สวมเสื้อกาวน์
ยังมีคนแก่ ผู้หญิง และเด็ก
หลังศีรษะของพวกเขาเสียบสายโลหะไว้
สายไฟนับไม่ถ้วนทอดยาวออกจากด้านหลังตู้เพาะเลี้ยง แล้วไปรวมกันบนท้องฟ้าในที่สุด