หลินอินซีไม่อยากเปิดเผยตัวตน แค่อยากตีเนียนผ่านไปให้ได้
เธอจ้องหน้าจอแชท ไม่รีบตอบกลับ ผ่านไปครู่หนึ่งถึงส่งข้อความโยนคำถามกลับไป
[กระต่าย 009 (โหมดกลัวสังคม): ทำไมถามแบบนี้ล่ะคะ?]
[อีกฝ่ายกำลังพิมพ์...]
[ช่างตัดเสื้อพันหน้า: ในกลุ่มมีแต่ตำนานว่าหลังจากเธอลอกคราบแล้ว เลียนแบบได้แนบเนียนราวกับของจริง นอกจากเธอที่สวมหนังมนุษย์ ข้าก็นึกไม่ออกว่าใครจะกล้าบอกว่าของสะสมของข้าต่ำชั้น]
ช่างตัดเสื้อพันหน้าก็แค่สงสัยและเดาไปเอง ไม่มีหลักฐาน
แบบนี้จัดการง่าย
[กระต่าย 009 (โหมดกลัวสังคม): เจ้าของร้านพูดเล่นเก่งจัง ถ้าดิฉันจะไปเอง คงบอกล่วงหน้า ให้คุณลดราคา ไม่ไปเองตรงๆ หรอก]
ในห้องใต้ดินอันมืดมิด ช่างตัดเสื้อพันหน้ามองข้อความตอบกลับบนหน้าจอ ใบหน้าที่ละลายได้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหน้าเจ้าของร้านบะหมี่ที่มีรอยแผลเป็น
ใบหน้านั้นสามารถเปลี่ยนเป็นใบหน้าของมนุษย์ที่เขาลอกหนังมาได้
ไม่ใช่ถู่จิ่ว? แล้วคนที่กล้าจู้จี้เรื่องผ้าในเขตของเขาเมื่อครู่เป็นใครกัน? ไม่ใช่แค่มนุษย์จริงๆ หรอกนะ?
ไม่ใช่... เป็นสิ่งมีชีวิตตนที่ระดับสูงกว่า?
หรือว่าถู่จิ่วมาเพราะภารกิจพิเศษ ไม่ยอมรับฐานะตัวเอง
ในกลุ่ม มีแค่ถู่จิ่วเท่านั้นที่ผู้ดูแลกระต่ายหามาจากห้องภายนอก สิ่งมีชีวิตตนอื่นๆ ล้วนเกิดภายในห้องนี้
การข้ามผ่านห้องได้เป็นความสามารถที่หายาก
บางทีผู้ดูแลกระต่ายอาจกำลังตามหาพวกเขาซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตตน เพื่อสอดแนมสิ่งมีชีวิตตนที่มนุษย์สร้างขึ้น แล้วก็ส่งคนสนิทของตัวเองมาสอดแนมพวกเขาอีกที