เดี๋ยวนะ เขาไม่รู้จักงั้นเหรอ?!
แบบนั้นจะดีได้ยังไง!
หลินอินซีมองหน้าจอมือถือ คิ้วขมวดมุ่น
[พี่โจวช่างประปา: ไอ้หนุ่มคนนี้เป็นใคร? ฉันไม่เคยเห็นหน้าเลย หลานแท้ ๆ ฉันเองปีนี้ก็สิบขวบแล้ว หน้าตาบ้องแบ๊วน่ารักเชียว สมัยที่เสี่ยวเหมยบ้านคุณยังเดินได้ เด็กสองคนนี่เคยเล่นด้วยกันบ่อย ๆ นะ]
[พี่โจวช่างประปา: หลานฉันเป็นเด็กกตัญญู เอาแต่ร้องจะช่วยแบ่งเบาภาระปู่ทุกวัน แต่งานสกปรกอย่างลอกท่อระบายน้ำเนี่ย เด็กมันจะทำได้ยังไง? น้องสาวเอ๊ย คนนี้ดูท่าไม่ใช่คนในหมู่บ้านเรา ถ้าคุณไม่รู้จักละก็ รีบไล่มันออกไปซะ กันไว้ดีกว่าแก้!]
หลินอินซีอยากเกาหัว แต่พอนึกถึงช่วงนี้พักผ่อนไม่พอ ผมร่วง เธอเลยตัดสินใจไม่เกา ถนอมรากผมไว้ดีกว่า
เธอก้มหน้าพิมพ์ นิ้วมือแตะรัวบนหน้าจอ
[กระต่าย 009 (โหมดกลัวสังคม): คุณลุงโจว หลานคุณชื่อเสี่ยวซวงหรือเปล่าคะ]
หลินอินซีใช้ร่องรอยเบาะแสปัจจุบัน อนุมานคร่าว ๆ ออกมาแล้วว่า พ่อแม่ของเสี่ยวเหมยทำธุรกิจอะไรกันแน่
เดิมทีเธอคิดว่า เสี่ยวซวงเป็นเหยื่อนักเรียนคนหนึ่งที่ถูกจับเป็นถังเลือด
แต่ในรายชื่อผู้รับทุนหนาเตอะนั่น กลับไม่มีชื่อเสี่ยวซวงอยู่เลย
ถ้าไม่ใช่นักเรียนในรายชื่อ แล้วเสี่ยวซวงเป็นใครกันแน่? หรือจะเป็นหลานของพี่โจว?
มือถือสั่น
[พี่โจวช่างประปา: เสี่ยวซวงอะไร? ในหมู่บ้านเราไม่มีเด็กชื่อนี้สักคน! หลานฉันชื่อต้าเป่า!]
ข้อสันนิษฐานของหลินอินซีถูกตีตกอีกครั้ง
เสี่ยวซวงไม่ใช่คนเป็น ไม่อยู่ในรายชื่อ แล้วก็ไม่ใช่ชาวพื้นเมืองในหมู่บ้าน