ประวัติศาสตร์ไม่มีอะไรใหม่
เรื่องเดิม ๆ ผ่านไปอีกไม่กี่ปี ก็จะมีคนชุดใหม่เข้ามาแสดงซ้ำ
เขตรักษาความปลอดภัยที่ห้า คิดว่าตนกำลังทำสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำมาก่อน และจะไม่มีใครทำได้อีก
แต่เมื่อพวกเขาหันกลับไปมอง สิ่งที่พวกเขาทำอยู่ กับการที่กองทัพเกือกเหล็กสร้างกองทัพอมนุษย์ขึ้นในปีนั้น ก็ไม่ได้ต่างกันเลย
ก็เพราะว่ามันคล้ายกันเกินไปนี่แหละ
พลังที่รวมตัวกันมากเกินไป
ถึงได้ทำให้เขตรักษาความปลอดภัยที่ห้าพังพินาศอย่างสิ้นเชิง
หลินอินซีนั่งกอดเข่าอยู่ใกล้กองไฟขึ้นมาหน่อย เธอร่างกายอ่อนแอ คืนกลางแจ้งแบบนี้ต้องใส่เสื้อผ้าหนา ๆ
แสงไฟส่องกระทบใบหน้าของหลินอินซี ทอดเงาขนตาเป็นหย่อมเล็ก ๆ
เธอฟังเรื่องพวกนี้อยู่ ใจก็หนักอึ้ง
“ฐานอรุณรุ่งเคยวิจัยวิธีกำจัดมลพิษบ้างไหม”
ฟู่จื๋อซวี่ส่ายหน้า “เกี่ยวกับภารกิจ ตอนนี้วิธีเดียวที่รู้ว่ายับยั้งได้ก็คือเคลียร์ผ่าน ถ้าภารกิจถูกเคลียร์ผ่านได้สักครั้ง อันตรายก็จะลดลง แต่ถ้าผู้รอดชีวิตตายอยู่ในนั้นเรื่อย ๆ มลพิษของภารกิจก็จะขยายตัวออกไปรอบด้าน”
“แล้วคนล่ะ ถ้าคนกลับไปที่เขตรักษาความปลอดภัยตอนที่มีมลพิษระดับเบื้องต้น เขตรักษาความปลอดภัยจะตรวจเจอไหม”
“ได้”
ตอนกลางคืนจู่ ๆ ก็เกิดลมแรงพัดฟืนออกจากกองไฟ ฟู่จื๋อซวี่เก็บฟืนที่ใกล้ไหม้หมดท่อนหนึ่งกลับมาใส่กองไฟ เปลวไฟสีส้มก็โชติช่วงขึ้นอีกนิด