คนที่เดินนำหน้าสุดหายไปก็ปกติ คนที่เดินท้ายสุดหายไปก็ปกติ แต่คนที่อยู่ตรงกลางดันหายไปนี่ไม่ปกติเลยนะ!
ที่ขอบโถงถ้ำมีผนังหินยื่นออกมา หลินอินซีปีนขึ้นไปบนแท่นข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง
ฟู่จื๋อซวี่ก็ปีนออกมาเช่นกัน
หลินอินซีนั่งพักอยู่บนพื้น เธอพิงผนังหินแล้วถามว่า “นายนำหน้าอยู่ จู่ ๆ มีคนหายไปนายไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?”
“มันมืดเกินไป” ฟู่จื๋อซวี่ใช้ข้อศอกดันตัวคลานไปข้างหน้า ตอนนั้นรู้สึกแค่ว่ามีคนขยับอยู่ข้างหน้า พอคิดตอนนี้ก็รู้สึกขนลุก
“ถ้านายอยู่ตำแหน่งที่สอง ก็น่าจะเห็นแสงจากไฟฉายมือถือของฉันที่อยู่ข้างหน้า”
“……” ฟู่จื๋อซวี่เข้าใจเหตุผลข้อนั้นดีอยู่แล้ว
เขานึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่าง
ก็คือตอนกลางทางเขาเคยอยู่ลำดับสาม แต่กลางทางคนสลับกัน
ถ้าหลินอินซีไม่เครียดในถ้ำและพูดคุยมาตลอดทาง เขาก็อาจถูกพาเข้าไปในเหมืองแร่อื่นแล้ว
“อาอิน เธอรู้สึกไหมว่า รุ่นน้องของเธอคนนี้ไม่ธรรมดา?”
“ก็ปกติดีนะ แค่โชคดีหน่อย”
หลินอินซีมาเจอมหาวิทยาลัยจินเฉิงครั้งแรก ตัวเธอเองสามารถเกิดใหม่ได้ 99 ครั้ง เหิงเจียงเยวี่ยฝันเห็นล่วงหน้าได้ เติ้งเหมียวได้ยินเสียงระฆัง แม้แต่หมอตู้ที่ดูเหมือนขี้ขลาดยังมีแผนสำรองซ่อนไว้
เธอคิดว่า เมื่อมลพิษแพร่กระจายเป็นวงกว้าง ทุกคนมีแต้มต่อของตัวเองก็เป็นเรื่องปกติ
อย่าตื่นตระหนกไป
มือถือของเติ้งเหมียวอยู่กับตัวเอง หลินอินซีส่งข้อความหาเธอ แต่ไม่รู้ว่าโทรศัพท์ของเธอยังมีแบตอยู่หรือเปล่า