ในยามค่ำคืนของภารกิจ พื้นที่นอกห้องคือเขตต้องห้ามแห่งความตายโดยสมบูรณ์
หลินอินซีไม่กล้าอยู่นานกว่านี้
เธอยัดหนังสือพิมพ์ครึ่งแผ่นนั้นเป็นก้อนอัดลงในกระเป๋า
เธอเกาะขอบบันไดไว้ ถึงขาจะเจ็บแปลบ แต่เพราะสถานการณ์คับขัน เธอจึงวิ่งอย่างรวดเร็ว
หลินอินซีหนีกลับไปยังห้องชุดใหญ่ที่ชั้นสี่
เธอผลักประตู
อ๊ากกก ประตูนิรภัยถูกปิดตายแล้ว!
ขณะที่เสียงฝีเท้าด้านหลังหลินอินซีกำลังคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ
เธอมองผ่านช่องตาแมวของประตูนิรภัยจากด้านนอก ก็พบว่าไอ้ช่องตาแมวเส็งเคร็งนี่มองจากข้างนอกเข้าไปก็เห็นข้างในได้
ท่านผู้หญิงกำลังจ้องตาเขม็งผ่านช่องตาแมว ลูกตานั้นถูกบีบอัดจนผิดรูป
ท่านผู้หญิงกำลังจ้องมองเธอที่อยู่ด้านนอกอย่างตะกละตะกลาม รอคอยที่จะชื่นชมสภาพตอนตายของเธอ
แต่หลินอินซีวางแผนจะมีอายุยืนถึงร้อยปี
ก็อย่างว่า มีทักษะติดตัวมากหน่อยไม่หนักดอก
ตอนออกจากห้องชุดใหญ่ไปทิ้งขยะ หลินอินซีหยิบบัตรประกันสุขภาพของเสี่ยวเหมยติดมือมาด้วย ก็เพื่อเตรียมทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเอง
ประตูนิรภัยรุ่นนี้ แค่ใช้บัตรแข็งๆ สอดตามขอบประตู หาจังหวะปัดลง ก็สามารถงัดกลอนลิ้นเปิดได้ทันที
แต่ตอนที่เธอกำลังจะงัดกลอนประตู...
"กึก กึก..."
กลิ่นน้ำยาฟอร์มาลินฉุนจัดลอยตามกระแสลมเย็นในช่องบันไดย้อนขึ้นมา
หลังจากนั้น ประตูกันไฟก็ถูกดันจนเปิดออก...
เดิมทีหลินอินซีเตรียมจะงัดประตูแล้ว แต่พอเห็นผู้มาเยือนชัดเจน แววตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที