กฎข้อสองนี้ตรงกับที่พนักงานต้อนรับสาวบอกหลินอินซีเมื่อวานเลย
แต่วันนั้นหลินอินซียังเป็นพนักงานชั่วคราว เธอเลยไม่ได้รับคู่มือพนักงานประจำเล่มนี้
คิดได้ดังนั้น หลินอินซีก็เม้มริมฝีปาก
เธอต้องรีบหาคู่มือพนักงานให้เจอเร็วที่สุด ตรวจสอบกฎกะกลางคืน
หลินอินซีเล่าเรื่องที่เฉินเฟยถูกพาตัวไปให้สวีไห่ถังฟัง
สวีไห่ถังทำหน้าขรึม "สองคนนี้ผูกพันทางอารมณ์กันลึกเกินไป ยังไงก็ต้องตายเพราะเรื่องนี้อยู่ดี"
หลินอินซีไม่แสดงความเห็น
เธอว่า "พี่สวีคะ หนูว่าถ้าจะหาโซน C ให้เจอ เราต้องเลิกเป็นนักท่องเที่ยวก่อน งานพาร์ตไทม์ทุกตำแหน่งก็อันตราย แถมสิทธิ์การเข้าถึงก็ต่างกัน เราต้องหางานพาร์ตไทม์ที่เข้าถึงโซน C ได้"
สวีไห่ถังพยักหน้า "อืม ฉันยังได้เบาะแสมาอีกอย่าง ในคู่มือภารโรงบอกว่าผู้ดูแลคุณภาพน้ำมาตรงเวลาทุกเช้าที่คาเฟ่แมงกะพรุน สั่งกาแฟหนึ่งแก้ว ฉันจะพยายามเข้าใกล้สิ่งที่มีตัวตนนั้นเอง"
พูดจบ สวีไห่ถังก็เงยหน้ามองด้านหลังของหลินอินซี "ลืมถามไป หยางซู่ล่ะ?"
"เขาไปกินข้าวไม่จ่ายเงินเมื่อวาน ถูกยึดไว้ล้างจานอยู่ในคาเฟ่"
"ระวังคนนี้ไว้ให้ดีนะ"
"หา?"
สวีไห่ถังผ่านโลกมามาก เธอขมวดคิ้วพูดว่า "มือของคนนี้น่าจะเปื้อนชีวิตคนมาแล้ว"
หลินอินซีปรบมือพลางพยักหน้า "ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี"
สวีไห่ถังมีหลักการดูคนของตัวเอง
ในกลุ่มคนนี้ สวีไห่ถังมองปาหู่ เห็นว่าเขาใจเสาะแต่ภายนอกแข็งกร้าว เป็นพวกไร้สามัญสำนึก