หลินอินซีอำพรางร่างเข้าไปในตรอกข้าง ๆ ทันที
เธอย่อตัวอยู่ตรงนั้น ไหล่แนบกำแพง กลั้นหายใจ แอบมองออกไปด้านนอกอย่างเงียบกริบ
แรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
ตึก ตึก ตึก...
เป็นเสียงฝีเท้าม้า ดังใกล้เข้ามาทุกขณะ
จากนั้น ท่ามกลางม่านหมอกที่พวยพุ่ง หลินอินซีก็เห็นกองทหารม้าสวมเครื่องแบบทหารสีดำ ขี่ม้าหน้ามนุษย์ปรากฏกายอย่างช้า ๆ
บนหน้าม้านั้นทาสีขาวดำไว้ ผมยาวสยาย หน้าตาคล้ายคน แต่รูปหน้ากลับเรียว
ทหารม้าสวมเครื่องแบบทหารสีดำ สิ่งมีชีวิตตนที่อยู่หน้าสุดมีตราสนิมคลั่งที่หัวไหล่ ดาบยาวห้อยข้างเอว กดปีกหมวกลงต่ำ
ทหารม้าที่เหลือ ในมือถือโซ่และตะขอเหล็ก
หลินอินซีอยู่ไกล เธอมองเห็นเพียงใต้ปีกหมวกของทหารม้าหน้าสุดนั้น มีดวงตาสีแดงเข้มแทงทะลุหมอกหนาลอยเด่นขึ้นมาช้า ๆ
ส่วนที่พิลึกที่สุดคือร่างกายท่อนล่างของทหารม้าเหล่านี้
เท้าพวกมันเป็นรูปกีบม้า ด้านล่างตอกเกือกม้าไว้ด้วย
เหมือนกับรอยเท้าที่ไม่มีส้นเท้าซึ่งหลินอินซีเคยเห็นตอนพายุหิมะในเมืองหิมะแดง
60 ปีก่อน ทหารพวกนี้เคยมาที่เมืองหิมะแดง
และเกณฑ์สมาชิกหน่วยแพทย์ไปจากเมือง
พวกมันทำให้น้ำในบริเวณนี้ปนเปื้อน พร้อมกันนั้นหลังจากมลพิษเกิดขึ้น พวกมันเองก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตตนด้วยรูปลักษณ์ประหลาด
ทหารผู้รุกรานเหล่านี้ถูกสาปเมื่อหลายปีก่อน