หลินอินซีปิดกล่องโต้ตอบที่เด้งขึ้นมาไม่หยุด
คลิกปิด มันก็เด้งขึ้นมาอีก
เงาสะท้อนจากหน้าจอคอมพิวเตอร์คืบคลานเข้ามาเรื่อย ๆ
เติ้งเหมียวที่อยู่ข้างหลังจามดัง ๆ หลายครั้ง
ฟู่จื๋อซวี่ก็เร่งว่า "พื้นที่ตรงนี้เริ่มไม่เสถียรแล้ว เราต้องรีบออกไป"
"รออีกเดี๋ยว" หลินอินซีลุกจากเก้าอี้แล้ว
[นางพญาชุดโลหิต]นี่ใช้ง่ายมาก
หลินอินซียังค้นพบสิทธิ์[อพยพฉุกเฉิน]แต่บนนั้นแสดงว่าไม่ได้ใช้มาหลายปีแล้ว
[กรุณาเลือกเหตุผลการอพยพ]
ช่างมัน
หลินอินซีติ๊กถูกทุกช่องด้านล่างทั้งหมด
ยืนยัน!
[ระบบบังคับออกจากระบบ!]
หลินอินซีสัมผัสได้ถึงความเดือดดาลของ[นางพญาชุดโลหิต]จากอีกฝั่งของสายเน็ต
รีบหนี
สวรรค์รู้ว่าผู้ดูแลกระต่ายได้รหัสพนักงานนี่มายังไง
ถ้าไม่หนีตอนนี้ นางพญาชุดโลหิตคงตามสายเน็ตมาเจอแน่
หลินอินซีก่อกวนครั้งใหญ่ ทำให้สิ่งมีชีวิตตนทั้งชั้นนี้เลิกงานไปเลย
ตอนนี้ ในสำนักงานชั้นนี้ ไฟสีแดงสว่างขึ้น
ในสำนักงานเต็มไปด้วยผู้คน
คนเหล่านั้นเงียบกริบ ไร้ซึ่งสีหน้าอะไร
พวกเขาลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานของตัวเอง
เติ้งเหมียวเพิ่งสังเกตว่าข้างกายเธอมีผู้หญิงหน้าซีดยืนอยู่ตลอด
ผู้หญิงคนนั้นไม่มีอวัยวะบนใบหน้า ใบหน้าเป็นระนาบเรียบลื่น
พนักงานคนอื่นมีที่นั่งกันหมด มีแต่เธอที่ยืน
คนพวกนี้ดูไม่เป็นไม่ตาย
ตอนนั้นเอง ประกาศก็ดังขึ้น
[ทางหนีไฟเปิดใช้งานแล้ว ขอให้พนักงานประจำการทุกคนหยุดงานค้างไว้ ออกจากที่ทำงาน และอพยพผ่านทางหนีไฟตามลำดับ]